• Nazaj

TRPLJENJE GOLIH DUŠ.... SLOVESNOSTI NA ZEMLJI....

V trenutku smrti je duša v skrajnem stiski, če spozna praznino svojega življenja, in ta trenutek je zanjo strašen boj. Revna in zapuščena prehaja skozi vrata večnosti, v stanju, ki je usmiljenja vredno, ker se spominja svojega zapravljenega življenja in se ne more odrešiti krivde. In v tej stiski je pogosto boleče, kar se razodeva duhovnemu očesu takšnih duš, ki so bile na Zemlji nenavadno čaščene in slavne, vendar teh slovesnosti ni mogoče z nikakršno povezavo spraviti v njihovo nadvse bedno bivanje v onostranstvu.

Ves blišč na Zemlji je za takšno dušo neizrekljiva bolečina, saj je bil na neki način povod za njeno posvetno prizadevanje in s tem tudi za njeno sedanje stanje. In zdaj ta duša tava gola in v popolni revščini, in vse slovesnosti (ceremonije), ki se prirejajo v njeno čast na Zemlji, ji ne morejo ponuditi niti najmanjšega olajšanja. Dušo napolnijo le z jezo, samoobtoževanje pa je tako strašno, da tava v stanju agonije. Le misel, z ljubeznijo poslana za njo, ji lahko prinese olajšanje, zato lahko duša upa na olajšanje le, če na Zemlji za seboj pusti ljudi, ki so bili resnično z njo v ljubezni povezani. Vsako še tako majhno delo ljubezni, ki ga je nekoč na Zemlji storila, je blagodejno zanjo, zdaj ko je v vsej svoji goloti, in ko se tak človek na Zemlji nje ljubeče spominja, ji to daje moč, in v svoji zapuščenosti išče način, kako ublažiti svojo grozno situacijo. Čim bolj je bilo njeno zemeljsko življenje prazno ljubezni, tem težje bo našla pot k luči....

Amen.

Tormentos de Almas Nuas.... Celebrações na Terra....

Na hora da morte a alma está em extrema angústia, se reconhece a ociosidade da sua vida, e esta hora é então uma luta terrível por ela. Ela passa pela porta da eternidade pobre e abandonada, num estado deplorável porque se lembra de sua vida fracassada e não pode absolver-se da culpa. E nessa miséria é muitas vezes doloroso o que se apresenta aos olhos espirituais de tais almas, quando elas são excepcionalmente honradas e celebradas na Terra e, no entanto, essas celebrações não podem ser levadas a qualquer ligação com a existência extremamente miserável no além. Todo esplendor na terra é uma dor indescritível para esta alma, afinal, ela foi até certo ponto a razão do seu esforço mundano e, portanto, da sua situação atual. E agora esta alma caminha nua e em extrema pobreza, e todas as festividades na terra que acontecem por causa dela não lhe podem dar o menor alívio..... Eles só enchem a alma de raiva, e as auto-repreensões são tão terríveis que ela vagueia num estado agonizante. Somente um pensamento enviado a ele no amor é capaz de trazê-lo alívio, e assim a alma só pode esperar por alívio se deixar para trás pessoas na Terra que estavam unidas a ele no verdadeiro amor. Mesmo o menor ato de amor que já fez na Terra é uma bênção para ela, agora que está completamente nua, e se uma pessoa na Terra se lembra amorosamente dela, isso lhe dará força e, no seu abandono, buscará um caminho que lhe possa trazer alívio da sua situação terrível. Mas quanto mais vazia era a sua vida terrena em obras de amor, mais difícil será para ela encontrar o caminho para a luz....

Amém