Primerjaj objavo s prevodom
NESMRTNOST.... VEČNOST.... SAMOMOR....
Tako se ljudje, ki zavestno zanikajo nadaljevanje življenja, ne bodo ustrašili niti tega, da bi sami končali zemeljsko življenje, ker verjamejo, da bodo s tem povzročili konec vsega, če se znebijo svojega zemeljskega življenja, in ne razmišljajo o tem, kakšen učinek bo imelo njihovo dejanje, če je njihovo mnenje napačno.
Čemur se odpovedo je zgolj zunanja oblika, ne pa življenje samo, ki ga morajo še naprej živeti.... Kajti življenja ne morejo uničiti, ne na Zemlji ne v onostranstvu.... v pravem pomenu besede, nesmrtnost, torej traja večno. Ni ga mogoče končati, ker je Stvarnik bitje ustvaril iz Sebe in vse, kar je božanskega izvora, ne more propasti. In tako je Stvarnik v svoji modrosti določil, da se bitju ne smejo postavljati nobene omejitve pri doseganju popolnosti.... da se lahko tudi v večnosti nenehno razvija in je tako stalno aktivno ter daje in prejema.... ne da bi se kdaj utrudilo ali od večnega Božanstva zahtevalo, da bi to storilo.
Pojem "večnost" je za ljudi na Zemlji nepredstavljiv, kot mu tudi večnost ne more biti v celoti razložena, saj na Zemlji ni ničesar neminljivega in neminljivosti duše jim ni mogoče dokazati, ampak mora to verjeti. Podobno človeški razum časovnega pojma „večnost“ ne more analizirati. Ker je nemogoče, da bi poskus tega privedel do rezultata, če človek ne more narediti iste primerjave z ničemer zemeljskim. Nekaj sprejme kot resnično šele, ko ima neizpodbitne dokaze. In zato ostane spet samo vera.... Človek mora verjeti v tisto, kar mu ni mogoče dokazati, in tako mora nesmrtnost človeka skozi večnost prevladati nad vsemi drugimi razlogi....
Amen
Prevajalci
Onvergankelijkheid - Eeuwigheid - Zelfmoord
Dus zullen de mensen die het voortleven bewust ontkennen er ook niet voor terugschrikken, zelf aan hun aardse leven een einde te maken. Want als ze zich van hun aardse leven ontdoen, geloven ze, daarmee aan alles een einde te maken. Maar zij denken er niet aan wat het gevolg van hun handelen is als hun opvatting verkeerd is.
Wat zij weggooien is alleen de buitenkant, niet echter het leven zelf. Dat gaat voor hen gewoon weer door, want dat is niet te vernietigen, noch op aarde, noch in het hiernamaals. Het is in de ware zin van het woord onvergankelijk, dus van eeuwigheidsduur. Een einde daarvan is onmogelijk omdat de Schepper Zelf dat wezen uit Zich heeft voortgebracht, en alles wat goddelijk is in zijn oersubstantie - kan onmogelijk ooit vergaan.
En zo heeft de Schepper in Zijn Wijsheid ook bepaald dat er voor het wezen geen beperking is gesteld, om de volmaakte staat te bereiken. Dat het wezen bezig kan zijn steeds hoger te komen en dus voortdurend werken en geven alsook ontvangen kan, zonder ooit uitgeput te raken of van de eeuwige GODHEID het uiterste gevergd te hebben. De mens op aarde kan zich het begrip „eeuwigheid“ heel moeilijk voorstellen, zoals hem ook de onvergankelijkheid niet helemaal kan worden duidelijk gemaakt - want op de aarde is er niets wat onvergankelijk zou zijn. En de onvergankelijkheid van de ziel kan hem ook niet bewezen worden, maar moet door hem geloofd worden.
Het tijdsbesef eeuwigheid is eveneens niet met het menselijke verstand te analyseren, want de poging daartoe kan onmogelijk tot een resultaat leiden als er niets aards is waar de mensen het mee kunnen vergelijken. Er wordt door de mens alleen dan iets als waarheid aangenomen als het door bewijzen gestaafd kan worden, en zodoende blijft ook hier weer alleen het geloof. De mens moet geloven wat hem niet bewezen kan worden, en hij moet daarom de onvergankelijkheid van het wezen tot in alle eeuwigheid vooropstellen bij al het overige denken.
Amen
Prevajalci