• Terug

De instelling van de mens ten opzichte van God en de juiste verhouding

Het blijft aan de mens zelf overgelaten, welke stelling hij ten opzichte van God inneemt. Hij is een deel van God, onscheidbaar van Hem, maar of hij deze verbondenheid met God als mens erkent, dat bepaalt hij zelf. Hij kan zich als volledig geïsoleerd in het heelal staand wanen, zonder verbinding met de kracht, die hem schiep, maar hij kan zich ook met deze kracht verbonden voelen en overeenkomstig deze houding zal zijn aardse leven zijn. Hij wordt op geen enkele manier gedwongen om God te belijden, in innig contact met Hem te treden en zich door Zijn liefdeskracht te laten doorstralen, maar het staat hem volledig vrij, welke verhouding met God hij tot stand wil brengen.

Hij kan ook in zoverre geheel van God onafhankelijk blijven, dat hij niet bewust een schenking van kracht nastreeft of erom vraagt. Hij kan zijn aardse leven afleggen in het geloof dat hij het op eigen kracht volgens zijn wil vorm kan geven. Hij zal dan God niet herkennen. Hij zal dan niet in Hem geloven als het meest liefdevolle, wijste en almachtigste wezen. Hij zal ook geen verbinding met Hem tot stand brengen, maar zich geheel vrij voelen en een zijn lot leidend wezen afwijzen.

Maar steeds zal zijn houding ten opzichte van God bepalend zijn voor zijn geestelijke ontwikkeling. Voor zijn leven in de eeuwigheid. Want zodra hij een afwijzende houding heeft ten opzichte van God, kan hij geen beroep doen op de krachtstroom, die hem in staat stelt, opwaarts te gaan. Hij zal wel leven, maar zijn geest zal niet tot leven gewekt worden, want de geestelijke kracht uit God kan zich niet verenigen met de geestvonk in de mens. Deze sluimert en de mens leeft zijn leven volledig nutteloos, want hij vervult zijn levensdoel, de opwaartse ontwikkeling van zijn ziel, niet.

Want God moet erkend worden en de verbinding met Hem moet tot stand worden gebracht, opdat de mens de kracht uit God gegeven kan worden, die absoluut noodzakelijk is, als de ziel rijp moet worden. Terwijl de mens, die in innig contact met God treedt en in het gebed bewust om Zijn kracht vraagt, zichzelf zodoende herkent als van een door Gods liefde en genade afhankelijk blijvend schepsel, deze kracht mateloos in ontvangst kan nemen, zolang het op aarde verblijft.

De juiste instelling ten opzichte van God heeft als gevolg het tot stand brengen van de juiste verhouding van het kind tot de Vader. Het kind zal steeds vragen en daarom onophoudelijk mogen ontvangen. De kracht uit God zal hem voortdurend toestromen en het zal het doel van het aardse leven bewust vervullen, namelijk de nadering tot God tot stand brengen. De afstand tot Hem verminderen en zijn ziel zo vormen, dat het als kind van God het geestelijke rijk binnen kan gaan, als zijn aardse leven beëindigd is. De juiste instelling ten opzichte van God levert de mens het juiste resultaat op: een eeuwig leven in licht en kracht en gelukzaligheid. Daarentegen vertrekt de ziel, die zich onafhankelijk waande van God en bijgevolg op aarde zonder kracht bleef, met lege handen.

Amen

Actitud del hombre hacia Dios y relación correcta....

Depende del hombre mismo qué posición adopte frente a Dios. El hombre es parte de Dios, inseparable de Él, pero si él reconoce esta pertenencia a Dios como hombre, lo determina él mismo. Puede imaginarse a sí mismo estar completamente aislado en el universo, sin ninguna conexión con la fuerza que lo creó.... Pero también puede sentirse conectado con Esta, y su vida terrestre corresponderá a esta posición. De ninguna manera es obligado a confesarse a Dios, a entrar en contacto íntimo con Él y dejar que Su fuerza de amor irradie a través de él, sino que depende completamente de él que relación con Dios quiere establecer.

También puede permanecer completamente independiente de Dios en la medida en que no se esfuerce conscientemente ni solicite una aplicación de fuerza. Puede pasar su vida terrenal con la creencia de poder formársela por su propia fuerza y según su voluntad.... Entonces no reconocerá a Dios, no creerá en Él como el ser más amoroso, más sabio y omnipotente y tampoco establecerá una conexión con Él, sino sentirse completamente libre y rechazar un poder que dirige su destino.

Pero su actitud hacia Dios será siempre determinante para su desarrollo espiritual, para su vida en la eternidad. Porque en cuanto adopta una actitud negativa hacia Dios, no puede reclamar la corriente de fuerza que le permite llegar a la cima.... Ciertamente vivirá, pero su espíritu permanecerá sin despertar porque la fuerza espiritual de Dios no puede unirse con la chispa espiritual en el hombre, duerme, y el hombre vive su vida en vano, porque no cumple su propósito de la vida, el desarrollo ascendente de su alma....

Porque hay que reconocer a Dios y establecer una conexión con Él para que la fuerza de Dios pueda ser impartida al hombre, que es absolutamente necesario para que el alma madure. Mientras que el hombre pueda recibir esta fuerza sin medida, quien entra en un contacto íntimo con Dios, pidiendo conscientemente Su fuerza en la oración y, por lo tanto, se reconoce a sí mismo como una criatura que permanece dependiendo del amor y de la gracia de Dios, mientras permanezca en la tierra.

La actitud correcta hacia Dios lleva como consecuencia al establecimiento de la relación correcta entre el Hijo y el Padre; el Hijo siempre pedirá y, por lo tanto, se le permitirá recibir incesantemente, la fuerza de Dios fluirá constantemente hacia él y cumplirá conscientemente el propósito de la vida.... O sea, establecer el acercamiento a Dios, reducir la distancia a Él y de formar su alma de tal manera que pueda entrar en el reino de Dios como un Hijo de Dios cuando su vida terrenal termine. La actitud correcta hacia Dios le da al hombre el éxito correcto, una vida eterna en luz y fuerza y bienaventuranza... mientras que el alma va con las manos vacías, que se creía independiente de Dios y, en consecuencia, permanecía sin fuerza en la tierra....

Amén