• Terug

De verantwoordelijkheid van de onderwijzers – Liefde voor de waarheid

De mens, die een onderrichtend ambt uitoefent en de aan hem toevertrouwde zielen op een dwaalspoor brengt, laadt een enorme verantwoordelijkheid op zich. Zodra hij onderrichtend werkzaam is, moet hij ook volledig overtuigd zijn van dat, wat hij onderwijst, omdat hij anders zijn kennis niet op anderen over mag dragen. Dit geldt in het bijzonder voor die onderrichtingen, die op geestelijke zaken betrekking hebben, die de ziel dus moeten vormen.

Als hij overtuigd is van de waarheid van deze leringen, dan heeft hij ook het recht om voor zijn overtuigingen op te komen. Maar om overtuigd te kunnen zijn, moet hij de leringen zelf overdacht en er stelling over genomen hebben en wel met de volle wil om in de waarheid te staan. Dan zal hij ook de verantwoordelijkheid voor zijn onderrichtende taak kunnen nemen voor God, want hij handelt nu naar beste weten, als hij deze taak uitvoert.

Maar zodra hij nu een kennis doorgeeft, die hij zelf precies zo ontvangen heeft, zonder volledig van de waarheid hiervan overtuigt te zijn, maakt hij zich schuldig aan het misvormde denken van de aan hem toevertrouwde mensen, want hij dringt deze mensen in zekere zin een kennis op, die ver van de waarheid verwijderd kan zijn. Want hij heeft de opdracht om over hun kennis te waken. Hij moet hen beschermen tegen dwaling of tegen leringen, die zo onduidelijk zijn, dat deze het denken alleen maar verwarren, want dit is zijn taak, die hij gewetensvol uit moet oefenen.

Maar hij kan gerust zijn taak uitoefenen, als hij zijn toevlucht neemt tot God. Als hij Hem vraagt om inzicht en om Zijn hulp, dus de zielen van de aan hem toevertrouwde mensen God aanbeveelt, zodat Hij hen beschermt tegen dwaling of verkeerd denken. Hij moet zich van zijn verantwoordelijkheid bewust zijn en alleen maar voor de zuivere waarheid op willen komen. Dan zal God ook zijn wil sterker en zijn vermogen tot inzicht groter maken en hij zal alleen maar dat doorgeven, waar hij geheel en al positief tegenover kan staan, wat dus door hem als waarheid gezien wordt.

En daarom is het voor een onderwijzende kracht van bijzonder belang, dat hij zich innig met God verbindt en Hem om Zijn hulp en zegen vraagt, omdat niet alleen maar zijn eigen zielenheil, maar ook dat van de aan hem toevertrouwde leerlingen in gevaar is, als de goddelijke genade zijn werkzaamheid niet tot een gezegende maakt. Als God hem niet de volledige kennis geeft van of en wanneer hij zich in de waarheid bevindt. Want eens moet hij verantwoording afleggen en zal er rekenschap van hem geëist worden over de zielen, die hij de waarheid had moeten verkondigen.

Amen

La responsabilité des éducateurs - l'amour pour la Vérité

L'homme qui exerce une fonction éducative charge sur lui une immense responsabilité s'il mène les âmes qui lui sont confiées à leur perte. Dès qu'il est actif dans l'enseignement, il doit être absolument convaincu de ce qu’il enseigne, autrement il ne doit pas transférer sur d’autres ses connaissances. Cela vaut surtout pour les enseignements qui se réfèrent à des choses spirituelles, qui donc doivent développer l'âme. S'il est convaincu de la Vérité de ces enseignements, alors il a le droit de présenter sa conviction, mais pour pouvoir être convaincant, il doit aussi avoir examiné ces enseignements et avoir pris position, c'est-à-dire avoir la pleine certitude d’être dans la Vérité. Alors il pourra aussi répondre de sa fonction d'éducation devant Dieu, parce que maintenant il agit selon la meilleure connaissance, s'il exerce cette fonction. Mais dès qu'il transmet seulement le savoir que lui-même a reçu ainsi, sans être pleinement convaincu de sa Vérité, alors il se rend coupable de déformer les pensées des hommes qui lui sont confiés, parce qu'il les oblige d’une certaine manière à un savoir qui peut être très loin de la Vérité. Mais il a la tâche de veiller sur le savoir de ceux-ci, il doit les protéger de l'erreur et des doctrines qui sont peu claires, qui confondent seulement les pensées, parce que cela est la fonction qu'il doit accomplir consciencieusement. Mais il peut dérouler tranquillement sa fonction s’il se réfugie en Dieu, s'il Le prie pour avoir la Lumière et Son Assistance, alors il doit confier à Dieu les âmes des hommes qui lui sont confiés, pour qu'Il les protège de l'erreur et des fausses pensées. Il doit être conscient de sa responsabilité et vouloir soutenir seulement la pure Vérité, alors Dieu fortifiera sa volonté et sa force de connaissance et il transmettra aux autres seulement ce qu’il peut affirmer pleinement, ce qui donc est reconnu par lui comme Vérité. Et donc pour un enseignant il est d’une grande importance de s'unir intimement avec Dieu et de Lui demander Son Assistance et Sa Bénédiction, parce que non seulement le bien-être de son âme est en danger, mais aussi celle de ses élèves, si la Grâce divine ne bénit pas son activité, si Dieu ne lui donne pas la pleine connaissance si et quand il se trouve dans la Vérité. Parce qu'un jour il devra rendre compte et il lui sera demandé de justifier son action sur les âmes auxquelles il devait annoncer la Vérité.

Amen