• Terug

Hervormingswerk aan de ziel – Het aanschouwen van God

De mensen moeten zich voorstellen hoe weinig ze rekening houden met hun zielen en hoe weinig ze daarom in staat zijn om geestelijke stromingen in ontvangst te nemen en deze op zich in laten werken. En het gevolg daarvan is, dat hun levenswandel op aarde hen geen geestelijke vooruitgang oplevert en het leven na de dood overeenkomstig daarmee is. Dat wil zeggen dat de ziel als onvolmaakt wezen noch de nabijheid van God, noch Diens uitstraling van liefde kan voelen en het leven in het hiernamaals dus zonder vreugde is, wat gelijkstaat aan een kwellende toestand, omdat enkel de nabijheid van God, die het toppunt van de eeuwige gelukzaligheid is, het geluksgevoel teweegbrengt. En dit te moeten missen is martelend, omdat dit hetzelfde betekent als krachteloosheid en een leven in krachteloosheid is een leven in passiviteit en dit kan eigenlijk geen leven genoemd worden.

En er bestaat geen ander middel om God te aanschouwen en dus ook tot een aanvoer van kracht uit God te komen, dan dat de ziel in het hiernamaals inhaalt, wat ze op aarde verzuimde: zich tot liefde te vormen en hiermee tot alle deugden, waar ze op aarde geen aandacht aan schonk. Enkel een volmaakte ziel kan tot de aanschouwing van God geraken. En daarom moeten alle fouten en zwakheden van tevoren afgelegd worden. De ziel moet veranderen. Ze moet zich zo vormen, dat ze aan God gelijk wordt, omdat de aanschouwing van God de vereniging met God vereist.

Op aarde is dit omvormingswerk van de ziel gemakkelijk, omdat de mens alles kan wat hij wil, door de hem voortdurend toegestuurde levenskracht. En de mensen gebruiken deze niet voor de omvorming van hun zielen, maar enkel voor aardse activiteiten, die voor het leven in het hiernamaals nutteloos zijn, tenzij deze uit een werkzaam zijn in liefde bestaan. Enkel die werkzaamheid, die tegelijkertijd een dienen in liefde is, draagt aan de omvorming van de ziel bij en deze dienende werkzaamheid in liefde wordt meestal pas dan uitgevoerd, als de medemens zich in nood bevindt.

Maar de mensen schenken geen aandacht meer aan de kleine noden van de medemensen en dat geeft God er aanleiding toe om een algehele nood over de mensheid te sturen om in haar de opwelling te helpen, op te wekken of te versterken. Want enkel de actieve naastenliefde vormt de menselijke ziel zo, dat haar toestand in het hiernamaals een heel gelukkige is. Dat ze in staat is om de uitstraling van God in ontvangst te nemen en in de aanschouwing van God de eeuwige gelukzaligheid kan proeven.

Amen

Obra de transformación del alma... Contemplación de Dios...

Los hombres deben darse cuenta de cuán poco consideran la formación de sus almas y cuán pocos son, por lo tanto, capaces de aceptar las corrientes espirituales y dejar que las afecten. Y la consecuencia de esto es que su andar terrenal no les trae ningún progreso espiritual, y la vida después de la muerte corresponde a esto, es decir, que el alma como ser imperfecto no puede sentir la cercanía de Dios, ni de Su irradiación de amor y así la vida en el más allá es sin alegría, lo que equivale a un estado de agonía, porque sólo la cercanía de Dios desencadena el sentimiento de felicidad, que es el epítome de la felicidad eterna...

Y este tener que prescindir es doloroso, porque es sinónimo de impotencia y una vida sin poder es una vida en la inactividad y no puede realmente llamarse vida. Y no hay otro camino a la contemplación de Dios y por lo tanto también a la fuente de poder de Dios, que el alma tiene que recuperar en el más allá lo que desaprovechó en la tierra... formarse al amor y así a todas las virtudes, que los dejó desapercibidos en la tierra. Solo un alma perfecta puede alcanzar la contemplación de Dios, y por lo tanto todos los errores y debilidades primero deben ser descartados, el alma debe cambiarse, tiene que formarse de tal manera que se vuelva como Dios, porque la contemplación de Dios requiere la unión con Dios...

Esta obra de transformación del alma es fácil en la tierra, porque el ser humano puede hacer todo lo que quiere gracias a la fuerza vital que le llega; y los hombres no la aprovechan para la transformación de sus almas, sino sólo para la actividad terrenal, que es inútil para la vida en el más allá si no consiste en una obra de amor. Solo la actividad, que es al mismo tiempo un servicio en el amor, contribuye a la transformación del alma, y esta actividad amorosa de servicio sólo se suele realizar cuando el prójimo se encuentra en una necesidad.

Pero los hombres ya no prestan atención a las pequeñas necesidades de sus semejantes, y eso hace que Dios manda una necesidad general sobre la humanidad para ayudar, despertar o fortalecer el impulso en ella. Porque sólo el amor activo al prójimo forma el alma humana de tal manera que su estado en el más allá sea feliz, para que sea capaz de poder recibir la irradiación de Dios y que pueda gustar la bienaventuranza eterna en la contemplación de Dios...

amén