• Terug

Openbaringen van God door de schepping en rechtstreeks

Zoals de natuur zich in de wil van de schepper openbaart, zo wordt ook de geest van God zichtbaar voor die mensen, die Zijn wil om te scheppen in het leven geroepen heeft. Wat uit Hem en uit Zijn kracht voortgekomen is, is alleen maar dan iets volmaakts, wanneer het zich van zijn oorsprong bewust is. Wanneer het de scheppende macht en Diens volmaaktheid kent. Het moet als het ware Diens kracht in zichzelf voelen en het moet van de oorsprong van deze kracht en van haar effecten weten. Zodoende moet hetgeen uit God voortgekomen is de gave van het inzicht gegeven worden. Het moet in staat zijn om zich iets voor te kunnen stellen wat met de waarheid overeenkomt en hij moet nader met deze denkbeelden vertrouwd gemaakt worden.

Het geschapen wezen bezit deze bekwaamheid in zijn stadium als mens. Het kan denken, handelen, willen en voelen. Het kan beseffen en zodoende ook volmaakt worden, als het zijn bekwaamheden goed gebruikt en het kan door het goed gebruiken hiervan de openbaringen van God in zichzelf gewaarworden. Het kan door Zijn geest verlicht worden, zodat elke kennis hem toegestuurd wordt en de mens nu wetend wordt.

God openbaart Zichzelf aan de mensen door Zijn geest. Het is de diepte van de liefde, die Hem daartoe beweegt. Dit valt niet te begrijpen door de mens, want hem ontbreekt iedere maatstaf voor de grootte van de schepping, voor de talloze levende wezens, die de grote schepping bewonen. En hem ontbreekt ook het begrip voor de nietigheid van het individuele wezen, afgezet tegen de oneindige schepping.

Maar niets in deze eindeloze schepping is voor de eeuwige Liefde te klein, te gering, om door Hem gegrepen te worden. Elk wezen wordt door de goddelijke wil geregeerd, door Zijn liefde verzorgd en door Zijn kracht doorstroomt. En God openbaart Zich aan elk wezen, als dit wezen in een bepaalde staat van rijpheid Zijn openbaringen in ontvangst wil nemen. Maar niet altijd op dezelfde manier.

Hij spreekt tot alle mensen door de schepping. Hij liet alles rondom de mens ontstaan en gaf hem de gave van het denken: het verstand. Zodoende kan de taal van de schepping heel goed door ieder mens begrepen worden en God kan in haar door alle mensen herkend worden. En als de mens nu de gave van het denken goed gebruikt, dat wil zeggen de door de schepping verworven kennis de basis van zijn verstandsmatige denken maakt en om nog meer kennis worstelt in het gevoel van de saamhorigheid met de macht, welke de schepping liet ontstaan, wanneer hij zich dus bewust met deze macht verbindt in het verlangen om zijn kennis te vergroten, dan vervult hij nu onbewust de voorwaarden, die voor de verdere openbaringen door de scheppende kracht geëist worden.

Het verlangen naar de waarheid wordt alleen maar bij een bepaalde rijpheidsgraad door een mens gevoeld en daarom wordt hier overeenkomstig dit verlangen aan voldaan op een voor de mens begrijpelijke manier. De rechtstreekse openbaringen van de goddelijke geest vereisen bijzondere voorwaarden en zijn meestal met een opdracht aan de medemensen verbonden. Deze openbaringen getuigen weliswaar duidelijk van een goddelijke werkzaam zijn, maar worden toch in zo’n vorm aangeboden, dat ze door de niet naar de waarheid verlangende mens ook afgewezen kunnen worden, want het aannemen van de goddelijke openbaringen heeft deze bereidwilligheid als voorwaarde.

Daarom zal ook de schepping als zodanig de mensen niet dwingen tot de erkenning van een machtige en krachtige Godheid, maar ook alleen maar die mens, die het zou willen erkennen, wordt in de schepping de taal van God gewaar, want de talloze wonderen van de schepping hoeven ook geen indruk te maken, als hij hier geen aandacht aan schenkt en deze alleen maar als voor het menselijke leven bevorderlijk beschouwt.

Aan hem kan God Zich dus nooit openbaren, want als Hij dit op een duidelijke manier zou doen, zonder dat de mens door zijn levenswandel en zijn verlangen naar de waarheid daarnaar dingt, dan zou zo ook de geloofsvrijheid in twijfel getrokken kunnen worden, wat absoluut niet de wil van God is. Juist de geestelijke ontwikkeling moet volkomen vrij vanuit zichzelf nagestreefd worden. Maar de geestelijke ontwikkeling is in ieder geval gegarandeerd, als de mens zich voor de openbaringen van God waardig maakt, want dit is het in Zijn liefde tot de mensen gesproken woord, dat hij de mens toe laat komen.

Door dit woord stelt Hij hen in kennis van alles, wat nuttig is voor de mens om te weten. En wat Hij hun nu ter overweging geeft, laat weer duidelijk zien, hoe eindeloos groot en welwillend de eeuwige Godheid is. Hoe Ze onophoudelijk alleen maar om het welzijn van dat bezorgd is, wat uit Haar voortgekomen is en waarin het werkzaam zijn van God in het universum bestaat. En zodra de mens daar kennis van heeft, streeft hij ook bewust naar de eeuwige Godheid en hij begeert de krachtstroom, die van God naar elk wezen vloeit en door de mens gevoeld wordt. Hij streeft de volmaaktheid na om zich te kunnen verenigen met de Kracht, Die alles wat er is, vanuit een enorme liefde liet ontstaan.

Amen

Revelações de Deus através da criação e de .... directo.

Assim como a vontade divina criadora se revela na natureza, o espírito de Deus também se revela nas pessoas que a Sua vontade criadora trouxe à existência. O que saiu d'Ele e do Seu poder só é perfeito se estiver consciente do seu resultado, se souber do poder criador e da sua perfeição. Ela deve, por assim dizer, sentir o seu poder em si mesma, e deve saber sobre a origem desse poder e sobre o seu efeito. Portanto, o dom do conhecimento deve ser dado ao ser que emergiu de Deus, ele deve ser capaz de imaginar algo que corresponda à verdade, e essas idéias devem ser tornadas acessíveis a ele. O ser criado possui esta capacidade na sua fase de ser humano.... Ele pode pensar, agir, querer e sentir.... Ele pode reconhecer e assim também se tornar perfeito se usar suas habilidades corretamente, e ao usá-las corretamente pode perceber as revelações de Deus para si mesmo.... Ele pode ser iluminado pelo Seu espírito para que ele receba todo o conhecimento e o ser humano se torne agora conhecedor.... Deus se revela às pessoas através do Seu espírito. É a profundidade do amor que o move a não ser compreendido pelo ser humano, pois lhe falta toda medida para a grandeza da criação, para os incontáveis seres vivos que animam a grande criação. E assim também lhe falta a compreensão para a insignificância do ser individual, medida contra a criação infinita. Mas nada nesta criação infinita é pequeno demais, insignificante demais para o amor eterno ser compreendido por ela..... Cada ser é governado pela vontade divina, cuidado pelo Seu amor e permeado pela Sua força, e Deus revela-se a cada ser se quiser receber as Suas revelações num certo estado de maturidade.... Mas nem sempre da mesma maneira. Mas Ele fala a todas as pessoas através da criação. Ele deixou que tudo se tornasse realidade ao redor do homem e deu-lhe o dom de pensar.... o intelecto. Assim, a linguagem da criação pode muito bem ser compreendida por todo o ser humano, e Deus pode ser reconhecido nela por todas as pessoas. E se o ser humano agora usa corretamente o dom do pensamento, ou seja, faz do conhecimento adquirido através da criação a base do seu pensamento intelectual e luta por mais conhecimento no sentimento de pertencer ao Poder que deixou a criação vir à existência...., se ele, portanto, se conecta conscientemente com esse Poder no desejo de expandir seu conhecimento, ele agora inconscientemente preenche as condições necessárias para novas revelações do poder criador. O desejo de verdade só é sentido por uma pessoa em certo estado de maturidade e, portanto, esse desejo também é satisfeito da forma mais compreensível para o ser humano. As revelações diretas do espírito divino requerem condições especiais e estão principalmente ligadas a uma tarefa para os seres humanos semelhantes. Embora estas revelações testemunhem, obviamente, a atividade divina, elas são oferecidas de tal forma que também podem ser rejeitadas pelo ser humano que não deseja a verdade, pois a aceitação das revelações divinas requer a sua disposição. Por esta razão, a criação como tal não forçará as pessoas a reconhecer uma poderosa e poderosa Deidade, mas apenas o ser humano que quer reconhecer sente a linguagem de Deus na criação, pois os inúmeros milagres da criação não precisam causar impressão se ele os ignora ou apenas os considera necessários para a vida humana. Portanto, Deus nunca poderá revelar-se a Ele, pois se Ele o fizesse de uma forma óbvia sem que o próprio ser humano o solicitasse através do seu modo de vida e do seu desejo de verdade, então a liberdade de fé também seria posta em questão, o que não está de modo algum na vontade de Deus. O desenvolvimento espiritual, em particular, tem de ser procurado com total liberdade por si mesmo, mas o desenvolvimento espiritual é absolutamente garantido se o ser humano se fizer digno das revelações de Deus, pois estas são a Sua Palavra dita com amor às pessoas, que Ele envia às pessoas. Através desta Palavra Ele os informa de tudo o que é útil para o ser humano conhecer. E o que Ele agora apresenta a eles torna claramente reconhecível novamente quão infinitamente grande e amável é a Deidade eterna, como Ela está sempre preocupada apenas com o bem-estar daquilo que emergiu dela, e em que consiste a atividade de Deus no universo. E assim que o ser humano está consciente disso, ele se esforça conscientemente para a Deidade eterna e deseja o influxo de força que flui de Deus para cada ser e é sentido pelo ser humano, ele se esforça para a perfeição para poder se unir com a força que fez com que tudo o que existe se tornasse realidade a partir do imenso amor...._>Amém