• Terug

Een verlossende activiteit vereist een wil, die aan de wil van God gelijk is

Elke geestelijke activiteit vereist een wil, die aan de wil van God gelijk is. Zodra een wezen, hetzij op aarde of ook in het hiernamaals, geestelijk actief is, is zijn wil op God gericht. Het is dus niet meer weerspannig tegen God, maar het onderwerpt zich aan Zijn wil, terwijl een wezen, dat zich nog niet aan Hem onderwerpt, of geen drang heeft naar geestelijke activiteit of daartoe hem de kracht ontbreekt, nog op verre afstand staat van Degene, met Wie het zich moet verenigen.

Dezelfde wil te hebben als God betekent dat te doen, wat God wil. In volledige overeenstemming met God werkzaam te zijn en te scheppen. En altijd beoogt dit werkzaam zijn het verlossen van het nog gebonden geestelijke. En deze werkzaamheid kan zowel op aarde, alsook in het hiernamaals uitgevoerd worden en zal altijd het belangrijkste zijn en blijven, zolang het geestelijke nog niet geheel en al verlost is. Dus in tijd en eeuwigheid zal dit de werkzaamheid van degene zijn, die zich in de vrije staat bevindt, opdat het ook het gebonden geestelijke helpt om vrij te komen.

Geestelijk werkzaam te zijn betekent licht te brengen bij die wezens, die nog door het duister gaan. Het betekent de waarheid te verspreiden, opdat ze zich naar het licht keren, zodat ze in liefde werkzaam worden. Het is de grootste liefdesactiviteit om het niet-verloste geestelijke de weg naar het licht te wijzen. Gods enorme liefde kent geen ander doel dan het geestelijke naar de vrijheid te leiden en alle wezens, die Zijn wil willen vervullen, die zich bij Hem aansluiten, zullen eveneens geen ander doel hebben en bijgevolg ook geen andere wil, dan het niet-verloste geestelijke te helpen.

Op aarde getuigt de mens van zijn wil om verlossend werkzaam te zijn, doordat hij in liefde doorgeeft, wat hem geboden werd en hem een bepaalde geestelijke vrijheid bezorgd heeft, doordat hij dus helpt licht en waarheid te verspreiden. In het hiernamaals betreft de werkzaamheid van het geestelijke eveneens het verspreiden van de waarheid. Deze werkzaamheid is enkel een via de gedachten onderrichten, dus daar is een puur geestelijke werkzaamheid onder te verstaan. Deze overdracht van gedachten moet dus met de wil van God overeenkomen, omdat het wezen in het hiernamaals niets anders dan de wil van God uit kan voeren, als het met God verbonden is.

De wezens in het hiernamaals, die ver van God af staan, dus nog heel weerspannig tegen Hem zijn, beïnvloeden weliswaar ook de gedachten van de mensen, maar nooit in geestelijk opzicht, want ze brengen hen ertoe materieel te denken en leiden hun gedachten nooit naar God, maar van Hem af. Zodoende kan deze beïnvloeding via de gedachten geen geestelijke activiteit genoemd worden, ofschoon het verkeerde denken ook van wezens uitgaat, die niet tot de aarde behoren. Maar hun wil is niet dezelfde als die van God en hun kracht is slechts gering, zodat ze alleen maar invloed hebben op deze mensen, die zich eveneens tegen de wil van God verzetten.

Amen

L'activité salvatrice entraine la même volonté de Dieu

(attention : le texte italien qui a servi de base à cette traduction semble différer notablement du texte allemand)

Dieu pourvoit les hommes selon leur foi. Cela est à comprendre selon comment les hommes se font une propriété spirituelle de ce que leur enseigne leur foi et donc de la manière dont ils s'acquittent de tout ce qui est exigé d’eux au travers de la foi. Avec cet accomplissement Dieu évalue la volonté de l'homme qui est donc bon parce qu'il se tourne vers Dieu. L'homme veut faire ce qui est complaisant à Dieu, ce que lui enseigne la foi. Et si cette volonté tournée vers Dieu détermine ses pensées et ses actes, cela est aussi agréable à Dieu, bien que l'homme ne se trouve pas dans la Vérité, c'est-à-dire a été instruit dans une fausse foi. Donc les hommes auxquels il manque la vraie foi deviendront aussi bienheureux, si seulement ils tendent à un chemin de vie juste devant Dieu et font toujours ce qui apparaît juste devant Dieu. À eux de toute façon il est toujours donné la possibilité d'accepter la juste foi, à eux la pure Vérité leur est rendue proche. Mais si un homme croit ne pas pouvoir l’accepter, parce que lui-même croit être dans la Vérité, il mènera de toute façon un chemin de vie juste, complaisant à Dieu et à cela sera reconnu par Lui, parce que l'homme veut le bien, parce qu'il veut s'acquitter de la Volonté de Dieu. Et ainsi chaque action qu’il exécute, sera aussi évaluée selon sa volonté. Et chaque cérémonie qui en soi est entièrement inutile, devient une action complaisante à Dieu par la volonté de servir Dieu. Donc, l'homme bon peut conquérir la Complaisance de Dieu à travers chaque action, dès qu’il l'exécute pour l'honneur de Dieu, dès qu'il croit avec cela servir Dieu, bien que l'action n'ait en soi aucune valeur plus profonde. D'autre part cependant une action cérémonielle déterminée est inutile, si elle n’a pas à la de base une volonté tournée vers Dieu. Et l'homme peut certes tendre vers Dieu avec toute sa volonté sans une telle cérémonie, et cette volonté est évaluée vraiment aussi hautement par Dieu et cet homme qui n’accepte pas toutes les extériorités, mais veut consciemment servir Dieu, peut être beaucoup plus proche de Lui. Mais comme est la foi de l'homme, ainsi se manifestera aussi l’Action de Dieu sur lui, parce que Dieu ne laisse pas tomber en ruine la foi de l'homme, tant que celui-ci ne se tourne pas contre Dieu. Mais il est erroné de présumer qu’est complaisant à Dieu seulement cet homme qui s'acquitte scrupuleusement de toutes les extériorités. Rien d'extérieur ne peut faire reconnaitre la juste valeur devant Dieu, uniquement la volonté que Dieu voit, peu importe si l'homme exécute des actions qui sont exigées de lui au travers de la foi.

Amen