• Terug

Omvormen van de materie – Dienen – Activiteit – Opwaartse ontwikkeling

Elke materie is geestelijk gekoppeld, dat wil zeggen dat het eigenlijke wezen van de materie dezelfde substantie als de ziel van de mens heeft en de kennis daarvan moet de mensen aansporen tot voortdurende werkzaamheid. Tot een voortdurend omvormen van de materie of de medewerking daarbij. Al het wezenlijke streeft naar bevrijding. Het wil de vorm ontvluchten en dit alleen maar door het overwinnen van deze vorm. Dat wil zeggen bereidwillig deze vorm dienen in de vorm tot deze opgelost is.

De mens is nu tot aardse activiteiten toegelaten. Zodoende kan hij door zijn werkzaamheid elk materiaal omvormen tot zaken, die de medemens dienen, dus hun doel moeten vervullen. Daardoor is de mens het wezenlijke in de vorm voortdurend behulpzaam om zich hieruit vrij te maken en daarom is aardse werkzaamheid buitengewoon zegenrijk en voor de verdere ontwikkeling van het geestelijke absoluut noodzakelijk. Maar de door menselijke wil ontstane zaken moet ook de mogelijkheid om te dienen gegeven worden, omdat anders het verblijf van het geestelijke in deze vorm onnodig verlengd wordt, wat voor het geestelijke een kwelling betekent en de mens ook niet tot voordeel strekt, want dit vergroot het verlangen naar bezit.

De mens streeft iets na, wat hij al overwonnen heeft en nu als mens definitief overwonnen moet worden, doordat hij zich vrij maakt van het verlangen daarnaar. Hoe eerder een voorwerp tot dienen toegelaten wordt, des te eerder kan het wezenlijke zich daaruit bevrijden, weer een nieuwe vorm bewonen en zich zo opwaarts ontwikkelen, zoals het zijn bestemming is.

Elke werkzaamheid, die zaken laat ontstaan die tot het welzijn van de medemens of andere schepselen dient, wordt door God gezegend en ook zal de mens de zegen in zich voelen, want het door mensenhand bevrijd geestelijke is de mens, die hem vrijmaakte, goed gezind en helpt hem van zijn kant, overeenkomstig zijn bekwaamheden.

Er is een voortdurende verandering van al dat, wat de omgeving van de mens vormt. Niets blijft voor eeuwige tijden in zijn oude vorm. Er vindt voortdurend een verandering plaats, die vaak niet voor het oog waarneembaar is en zodra de mens eraan bijdraagt met de wil om iets te scheppen wat met een doel overeenkomt, maakt hij zich verdienstelijk voor het wezenlijke, dat de materie bewoont. Het dient de mens en het dient het geestelijke in dat, wat de mens door zijn wil laat ontstaan.

Maar de wil van de mens moet altijd ook tot dienen bereid zijn. Dat wil zeggen dat hij door zijn werkzaamheid geen zaken mag laten ontstaan, die de medemensen schade berokkenen. Anders zal ook het zich daarin bevindend geestelijke tot een activiteit gedwongen worden, die niet gunstig voor zijn geestelijke ontwikkeling is. Het geestelijke wordt weliswaar tegen zijn zin tot een taak gedwongen en het moet deze taak volbrengen. En daarom wordt niet het geestelijke, maar de mens in zijn wilsvrijheid ter verantwoording geroepen. Maar het geestelijke zelf streeft zijn spoedig vrijkomen uit zulke vormen na, omdat deze het walgelijke van zijn taak voelt.

Enkel dienende werkzaamheid maakt waarachtig vrij en enkel deze werkzaamheid moet uitgevoerd worden op aarde, als de mens zichzelf en het geestelijke in de materie wil verlossen. Altijd moet de liefde voor de medemens bepalend zijn en steeds moeten de geschapen dingen hen zo goed mogelijk dienen. Dan zal ook het geestelijke daarin zijn dienende taak kunnen vervullen tot de ontbinding van zijn vorm.

Amen

Transformando a Matéria.... Servir.... Atividade.... Desenvolvimento Superior....

A matéria espiritual está ligada a toda a matéria, ou seja, a essência real da matéria é a mesma substância que a alma do ser humano, e o conhecimento disso deve estimular as pessoas à atividade perpétua, à transformação constante da matéria ou à assistência nisso. Toda a vontade se esforça pela libertação, quer fugir da forma e só pode fazê-lo superando essa forma, ou seja, servindo voluntariamente a forma até que ela se dissolva. O ser humano é agora admitido à atividade terrena, ou seja, através da sua atividade ele pode transformar qualquer material em coisas que servem aos seus semelhantes, ou seja, que devem cumprir o seu propósito. Através disso, o ser humano ajuda constantemente a disposição na forma para se libertar dela, e é por isso que a atividade terrena é extraordinariamente benéfica e absolutamente necessária para o desenvolvimento posterior do espiritual. Contudo, as coisas que surgiram por vontade humana também devem ter a oportunidade de servir, caso contrário a permanência da substância espiritual nessa forma será desnecessariamente prolongada, o que significa tormento para a substância espiritual e também não é vantajoso para o ser humano, pois aumenta seu desejo de posses. O ser humano se esforça por algo que já superou e agora, como ser humano, deve finalmente superar, libertando-se do desejo por ele. Quanto mais cedo um objeto é permitido servir, mais cedo a essência pode se libertar dele, reviver uma nova forma e assim se desenvolver até a altura, como é o seu destino. Toda atividade que deixa as coisas acontecerem, que serve ao bem-estar dos semelhantes ou de outras criaturas, é abençoada por Deus, e o ser humano também sentirá a bênção em si mesmo, porque o espiritual, que é liberado pela mão humana, está bem disposto para o ser humano, que o ajudou a se tornar livre, e por sua vez o apoia novamente, de acordo com sua capacidade. Tudo o que compõe o ambiente do ser humano está em constante mudança, nada permanece na sua forma antiga para a eternidade, uma mudança está constantemente a acontecer, muitas vezes imperceptível aos olhos, e assim que o ser humano contribui para ela na vontade de criar algo que corresponde a um propósito, ele se torna digno da essência que anima a matéria.... O ser humano serve, e o espiritual serve naquilo que o ser humano deixa que se concretize através da sua vontade. Mas a vontade do ser humano deve estar sempre preparada para servir, ou seja, ele não deve deixar que as coisas se tornem realidade através da sua actividade que prejudique o seu semelhante. Caso contrário, o espiritual que está escondido nele também será forçado a uma atividade que não é vantajosa para o seu desenvolvimento espiritual. É verdade que o espiritual é forçado a uma tarefa contra a sua vontade, e tem de cumprir essa tarefa, e por isso não o espiritual mas o humano na sua liberdade de vontade é responsabilizado, mas o próprio espiritual esforça-se por se libertar precocemente de tais formas, porque sente a adversidade da sua tarefa. Só a actividade servidora torna verdadeiramente livre, e só tal deve ser realizado na Terra se o ser humano quiser redimir-se a si próprio e também o espiritual na matéria.... O amor ao próximo deve ser sempre o fator determinante e as coisas criadas devem sempre servi-lo da melhor forma possível, então a substância espiritual também será capaz de cumprir sua tarefa de serviço até a dissolução de sua forma...._>Amém