• Volver

La razón de toda la creación.... La caída de Lucifer....

En el principio erais seres libres, llenos de luz y fuerza, capaces de crear y obrar en una dicha inimaginable, y también lo hacíais conforma a Mi voluntad. En el principio erais imágenes divinas, creadas en toda perfección, lo que os caracterizaba como seres divinos y os otorgó la más alta dicha. Sin embargo, este estado no era mérito vuestro, sino consecuencia de la creación, pues nada imperfecto, pues de Mí no podía surgir nada imperfecto, y cada ser creado correspondía al Ser Primordial, Que lo había colocado afuera en el universo.

Yo era el Creador de todos estos seres, y por lo tanto, las criaturas solo podían ser seres supremamente perfectos, correspondientes a Mi Ser primordial. Pero esta creación no Me bastaba; los seres que tenían que ser como Yo los había creado. Quería seres a Mi alrededor que fueron diseñados como Yo, que habían adoptado este diseño por sí mismos. Esto suena incomprensible para quienes no se profundizan en la razón de toda creación, quienes aún no han considerado que subyace a todo el acto de la creación. Y solo es comprensible para quienes han despertado espiritualmente, a quienes, por lo tanto, se les pueden explicar todas las correlaciones.

Un ser perfectamente creado no podía hacer otra cosa que actuar bien mientras actuara conforme a Mi voluntad, recibiendo sus pensamientos de Mí y procesándolos como es Mi voluntad. Sin embargo, un ser como tal, es y sigue siendo simplemente una “criatura” Mía.... lo cual, a pesar de su perfección, no era suficiente para Mí. Pero yo había dotado a todos los seres de libre albedrío, porque tal voluntad es un componente esencial de la perfección de un ser. Y este libre albedrío tenía como propósito ayudarme a completar la obra que había comenzado, una obra que debía ser continuada por el propio ser, para que estas “criaturas” pudieran convertirse en “hijos” que crearían y obrarían a Mi lado en la dicha suprema.

No había límites para el libre albedrío, ni hacia arriba ni hacia abajo.... y este libre albedrío debía ahora demostrarse; la criatura que podía apartarse de Mí debía permanecer Conmigo en el libre albedrío y así demostrar su Divinidad.... Estos seres podían hacer esto porque estaban en la luz más brillante y Me reconocían claramente como su Dios y Creador.... Pero había otro objetivo que se extendía ante sus ojos.... un objetivo que podían contemplar, a diferencia de Mí, que era un Dios invisible para ellos, y a Quien también deseaban contemplar.... El espíritu angélico visible era Lucifer, la primera obra de creación que emanó de Mí, que brillaba en toda su belleza y permanecía visible para estos seres en esa misma belleza.

Él también tuvo que someterse a la prueba del libre albedrío; él también tuvo que demostrar su divinidad subordinando libremente su voluntad a la Mía, dirigiéndola a Mi Orden Eterno, como correspondía a su naturaleza divina.... Pero dirigía su voluntad de manera equivocada.... Pudo hacerlo en virtud de su libertad, y Yo no le impuse límites cuando apartó su voluntad de Mí y se convirtió en el polo opuesto a Mí.... No le obstaculicé cuando actuó de esta manera en todos los demás seres, y también le concedí completa libertad para decidir.... por Mí o por él.... Porque solo esta decisión determinó el destino de los seres que habían surgido de Mí amor y a quienes Mi amor deseaba convertir en Mis hijos, lo cual, sin embargo, es y sigue siendo obra de esos mismos seres.

Por lo tanto, otorgué a todos los seres creados por Mí completa libertad de voluntad, y solo una pequeña parte superó esta prueba de voluntad y permaneció Conmigo, mientras que la mayoría siguió a Lucifer y, por consiguiente, cayó al abismo, es decir, que perdieron luz, fuerza y libertad, y solo podrán recuperarlos en un tiempo infinitamente largo, para entonces morar Conmigo en la dicha suprema como hijos, a quienes ellos mismos se han moldeado en el libre albedrío, tal como era Mi plan al crearlos.... y por lo tanto, no descansaré hasta haber logrado Mi objetivo....

amén

RAZLOG CIJELOG STVARANJA.... PAD LUCIFERA

U početku ste bili slobodna, svjetlosti i snage prepuna bića, koja su mogla stvarati i djelovati u neslućenoj blaženosti i koja su to i činila prema Mojoj volji. U početku ste bili Božja slika i prilika, stvoreni u svoj savršenosti, koja vas je i činila Bogu jednakim bićima i koja vam je stvarala vrhunsku blaženost. Ali to stanje nije bilo vaša vlastita zasluga, nego je bilo određeno stvaranjem, jer iz Mene nije moglo proizići ništa nesavršeno i jer je svako stvoreno biće bilo iste prirode kao i Pra-Biće Koje ga je postavilo u postojanje.

Ja sam bio Tvorac svih tih bića, tako da su ta bića mogla biti jedino vrhunski savršeno oblikovana bića, koja su bila 'istovrsna' sa Mojim Pra-Bićem. Ali Meni nije bilo dovoljno t(akv)o stvaranje, nisu Mi bila dovoljna takva bića koja su morala biti takva kakvima sam ih Ja stvorio, već sam oko Sebe želio imati bića koja bi bila oblikovana isto kao i Ja, a koja bi to oblikovanje sama sprovela.

To zvuči nerazumljivo onim ljudima koji ne pokušavaju shvatiti uzrok cijelog stvaranja, koji još nisu razmišljali o tome šta je moglo prouzročiti čitav čin stvaranja.... a razumljivo je samo ljudima koji su duhovno probuđeni, kojima dakle mogu biti objašnjeni svi međuodnosi.

Jedno savršeno-stvoreno biće nije moglo postupati drugačije nego dobro, sve dok djeluje samo u Mojoj volji, dakle dok svoje misli prima od Mene i dok ih je moralo obrađivati po Mojoj volji. Ali takvo jedno biće jeste i mora ostati samo Moje 'stvorenje'.... koje Mi i pored svoje savršenosti nije bilo dovoljno.

A Ja sam sva bića opremio slobodnom voljom, jer jedino biće slobodne volje je savršeno biće. I ta slobodna volja Mi je trebala pomoći upotpuniti djelo koje sam započeo, a koje je moralo biti nastavljeno od strane samoga stvorenja, kako bi od 'stvorenja' postala 'djeca', koja bi trebala sa Mnom i uz Mene stvarati i djelati u vrhunskoj blaženosti/sreći. Slobodnoj volji nisu bile postavljene granice, niti na gore, niti na dole.... i ta slobodna volja se tada trebala pokazati; biće koje je moglo otpasti od Mene u slobodnoj volji je trebalo ostati uz Mene i time dokazati svoju Božanstvenost.

To su stvorenja i mogla, jer su se nalazila u najsvjetlijem svjetlu i jer Me jesu prepoznavala kao svog Boga i Stvoritelja.... ali pred očima im se nalazio još jedan drugi cilj.... cilj koji su mogli vidjeti, za razliku od Mene Koji sam im bio nevidljivi Bog, a Kojega su htjeli vidjeti.

Vidljivi anđeoski duh bio je Lucifer, prvo iz Mene proizašlo djelo stvaranja, koje je blještalo u svôj svojoj ljepoti i koji je time ostalim stvorenjima bio vidljiv. A i on je morao proći probu slobodne volje, i on je morao dokazati svoju Božanstvenost time što bi svoju volju slobodno od sebe podredio Mojoj volji, usmjeravajući je po Mome vječnom redu, kao što je priličilo njegovom božanskom biću.

Ali, on je krivo usmjerio svoju volju.... to je mogao uz pomoć svoje slobode, i Ja mu nisam postavljao nikakva ograničenja kad je svoju volju okrenio od Mene postajući mi nasuprotnim polom.

Nisam ga spriječavao kad je u tom nastojanju utjecao na sva ostala bića, i time sam i njima ostavio potpunu slobodu odluke.... za Mene ili za njega. I tek ta odluka bića određivala je sudbinu bića, koja su bila proizišla iz Moje ljubavi i koje je Moja ljubav želila učiniti Mojom djecom, što je pak bio, a i ostaje zadatak samih tih bića. Dakle, svim od Mene stvorenim bićima ostavio sam potpunu slobodu odluke, i samo jedan mali dio prošao je taj test volje i ostao uz Mene, dok je veći dio slijedio Lucifera strmoglavljujući se u ponor, što će reći: gubeći svjetlo, snagu i slobodu, koje se tek kroz beskrajno dugo vrijeme može povratiti, kako bi tada u vrhunskoj sreći/blaženosti kao djeca obitavala uz Mene, djeca koja su se sama oblikovala, kao što je i bio Moj plan prilikom stvaranja.... i zbog čega Ja neću otpočinuti, sve dok nisam postigao Moj cilj.

AMEN