• Volver

La ley del orden eterno.... Seres de luz encarnados....

Se os ha dado una ley, que debéis moveros en el orden divino durante vuestra vida en la Tierra. Si cumplís esta ley, la dicha eterna os está garantizada; entonces terminaréis vuestra vida terrenal como seres diseñados divinamente, pues atenerse al orden divino no significa otra cosa que orientar vuestro ser hacia el amor, que es el signo de la divinidad, creando así seres que son iguales a Dios.

Esto era el objetivo de Dios al crear a Sus seres, quienes surgieron de Él en la más alta perfección, pero aún debían alcanzar el grado más alto de perfección.... debían convertirse en dioses para lograr el objetivo que Dios había establecido para todo lo creado de Él. Para empezar era necesario que los seres pudieron usar su libre albedrío, el cual ahora también podía fácilmente esforzarse para lo contrario, que podía llevarlos a caer en los abismos más profundos, lo que entonces también sucedió a gran parte de los espíritus primordialmente creados. Debían tener total libertad para dirigir su voluntad.... Sin embargo, el hecho de que la dirigieran incorrectamente no imposibilita, en última instancia, lograr el objetivo final: la Deificación del ser. Entonces el ser mismo habrá logrado el grado más alto de la perfección.

Los seres angélicos más elevados aún no han alcanzado este grado de perfección, aunque siguen siendo como eran cuando surgieron de la mano de su Creador. Pero aún dependen de la voluntad de Dios, la cual cumplen libremente, demostrando así su perfección.... Sin embargo, el viaje a través de las profundidades es necesario, y por esta razón tales seres angélicos a veces emprenden un viaje como seres humanos sobre la Tierra con el propósito de una misión, que es sumamente difícil y ardua y que rara vez llega a su fin como el viaje terrenal de otros seres humanos, sino que siempre presenta características especiales, como sufrimientos inusuales o golpes del destino que parecen casi insoportables para otros.

Pero recorrer tal camino en la Tierra es de suma importancia para el desarrollo del ser, pues el grado más alto de la perfección se alcanza precisamente a través de esto, que exige una caminata por esta Tierra. Si bien las almas de luz ya no tienen un largo camino por recorrer para alcanzar su perfección, pero, sin embargo, tienen que emprender este viaje, sin ser conscientes de su naturaleza. Y como se sienten como cualquier otro ser humano, a menudo soportan una carga inimaginablemente pesada, que, no obstante, aceptan plenamente conscientemente cuando se les presenta el viaje terrenal previo a la encarnación. Porque conocen el objetivo de alcanzar la filiación divina; conocen el grado más alto de perfección, por el cual deben esforzarse y lograr mediante el libre albedrío, ya que no puede serles regalado.

Que un ser fracase durante su vida terrenal eso lo impiden los seres de luz que están constantemente vigilantes y alejan las fuerzas del mal que quieren tentar a ese ser humano. Además su anhelo por Dios es especialmente fuerte, lo que, sin duda, también genera tentaciones particularmente intensas, pues su mayor triunfo sería doblegar a un espíritu angélico puro durante su vida terrenal. Sin embargo, el poder del amor es igualmente fuerte en ese ser humano, y podrá resistir a toda tentación sin convertirse en una víctima del mundo de las tinieblas. Porque él también obtendrá su fuerza de Jesucristo y podrá resistir en todo momento, ya que el vínculo entre un espíritu de luz y Jesucristo no se rompe ni siquiera cuando el primero se encarna como ser humano.

El alma es fuerte y mantiene el vínculo con Él, Quien Mismo caminó sobre la Tierra para lograr el objetivo final: la Deificación. Y este vínculo la protege de las profundidades que no sería posible sin Jesucristo y Su poder, pues las tentaciones que el Príncipe de las Tinieblas prepara para tal alma encarnada son abrumadoras. Pero todos sus esfuerzos son en vano, porque Jesucristo no permite que un hermano del reino de la luz caiga en sus manos.

Y en la mayoría de los casos, el viaje terrenal culminará con el objetivo supremo, con la unificación con Dios. Y solo en muy raras ocasiones puede haber una demora, pero la abundancia de luz que un alma trae a la Tierra al principio no se verá disminuida. Sin embargo, el alma siempre es libre de repetir el viaje terrenal, pero siempre con el propósito de una misión, y el sufrimiento será siempre su destino en la Tierra....

amén

ZAKON VJEČNOGA REDA.... UTJELOVLJENA SVJETLOSNA BIĆA

Dan vam je jedan zakon unutar kojega se morate kretati u Božanskome redu tijekom vašeg zemaljskog života. Ako se držite toga zakona, onda vam je također zajamčeno vječno blaženstvo, i onda završavate zemaljski život kao Božanski preoblikovana bića, jer kada je Božanski red uzet u obzir to znači ništa drugo već da se biće formiralo u Ljubav, koja je znak Božanstva, stoga stvara bića što su nalik Bogu. Ovo je bio Božji cilj u stvaranju Njegovih bića, koja su doista proizašla iz Njega u najuzvišenijem savršenstvu, ali koja unatoč tome samo moraju još zadobiti najviši stupanj savršenstva, moraju sebe formirati kao bogove, ako trebaju doseći cilj kojega je Bog postavio nad svime što je stvorio od Sebe.

Jer bila je nužna jedna stvar koju su bića mogla koristiti: njihova slobodna volja, koja je tada, međutim, mogla također naginjati nasuprotno, koja ih je mogla potaknuti na pad u najdublji bezdan, što se potom također i dogodilo velikoj većini duša nastalih prije Prvoga Stvaranja. Morali su imati potpunu slobodu u usmjeravanju svoje volje. To što su je usmjerili u krivo, ipak ne čini nemogućim jednome doseći cilj, tj. postizanje deifikacije bića. Ali onda će najviši stupanj savršenstva morati biti dosegnut od strane samoga bića.

Najuzvišenija anđeoska bića još uvijek nisu postigli taj stupanj savršenstva, premda su još uvijek onakvi kakvi su proizašli iz ruku svojega Stvoritelja. No, nalaze se još uvijek u ovisnosti o volji Božjoj, koju svakako svojevoljno izvršavaju i time dokazuju njihovo savršenstvo. Unatoč tome, put kroz bezdan je nužan, i radi toga takva anđeoska bića također prolaze taj put kao ljudi na Zemlji s ciljem misije, koja je međutim iznimno teška i bolna i također rijetko spriječena sve do kraja, kao i zemaljski put drugih ljudi, ali očituje uvijek posebne znakove kao neuobičajene patnje ili udarce sudbine, koji gotovo ne izgledaju podnošljivima za druge.

Ali takav jedan put na Zemlji jest od najveće važnosti za razvoj bića, jer najviši stupanj savršenstva time može biti dostignut, koji upravo zahtjeva prolazak Zemljom. Svjetlosne duše ipak nemaju više dugačak put za proći da bi pristigli do njihova savršenstva, ali unatoč tome moraju proći put nesvjesni njihovog porijekla, i budući da imaju shvaćanje kao i svi drugi ljudi, često nezamislivo teško trpe svoju sudbinu, koju međutim sami preuzimaju na sebe u potpunoj svijesti, kada im pred očima biva prikazan zemaljski put prije utjelovljenja, jer oni su upoznati sa ciljem postizanja dijeteštva Božjeg, poznaju najuzvišeniji stupanj savršenstva kojemu moraju težiti i dostići ga sami u slobodnoj volji, kako im ne može biti poklonjen.

Kada bi sada neko biće tijekom zemaljskog života podbacilo, spriječila bi ga svjetlosna bića koja neprestano bdiju i raspršuju sile zla, što time žele tog čovjeka [[(svjetlosno biće) ]]staviti na ispit. Osim toga, žudnja za Bogom je u njima iznimno jaka, što pak također ima za posljedicu isto tako izuzetno jake napade, jer za one bi to bila najveća pobjeda da jedno čisto anđeosko biće natjeraju na pad tijekom zemaljskog života. Međutim, snaga Ljubavi u takvome biću je ipak neizmjerno jaka i stoga će se moći oduprijeti svakoj od takvih iskušenja, bez da postane žrtvom mračnoga svijeta. Jer i on će također crpiti snagu od Isusa Krista i moći će pružiti otpor u svakom trenutku, jer veza između jednog svjetlosnog bića i Isusa Krista nije se zaustavila niti onda kada je prvi utjelovljeni kao čovjek nosio zemaljski ogrtač. Ta duša je snažna i zadržava čvrstom vezu sa Njime, Koji je također prolazio Zemljom kako bi postigao krajnji cilj – deifikaciju s Bogom. I ta veza ga spašava od ponora, što ne bi bilo moguće bez Isusa Krista i Njegove snage, jer su iskušenja također ekstremno jaka koje princ tame priprema za jednu takvu utjelovljenu dušu. Ipak, svi njegovi pokušaju su neuspješni, jer Isus Krist ne dozvoljava da jedan Njegov brat iz Kraljevstva svjetla padne u ruke protivnika. I gotovo uvijek on završava svoj zemaljski put sa najuzvišenijim ciljem, sjedinjenjem s Bogom, i samo u vrlo rijetkim slučajevima može podlijegnuti kašnjenju, ali punina svjetlosti ne može mu biti smanjena, ona koju jedna takva duša nosi na Zemlji od samoga početka. U tom slučaju duši je dano na slobodu da ponovi svoj zemaljski put još jednom, iako se to događa uvijek samo u svrhu misije, a njezina sudbina na Zemlji uvijek će biti jedna ogromna patnja.

AMEN