• Volver

El cumplimiento del deber no es suficiente....

No debéis creer que estáis justificados ante Mí si llenáis vuestra vida terrenal solo con deberes terrenales, que os esforzáis por cumplir concienzudamente, pero cuyo cumplimiento no trae ninguna bendición a vuestra alma. Pues todo lo que hacéis en la Tierra se basa en cierto amor propio, si lo hacéis voluntariamente.... o se os imponen exigencias, que a su vez cumplís por razones egoístas si no estáis obligados a hacerlo.... Todo este “cumplimiento de deberes” no debe confundirse con el verdadero amor desinteresado al prójimo, que no desea nada para sí mismo, sino siempre solo ayudar y traer felicidad.

Cumplir con el deber es un instinto de auto-conservación, independientemente de si el ser humano mismo o sus familiares más cercanos se benefician de ello. Sin embargo, siempre será solo un beneficio terrenal; el alma ganará poco o nada de ello.... a menos que incluso las obras del deber se realizan con amor desinteresado, lo que significa que un ser humano puede tener ciertas obligaciones terrenales que cumplir, las cuales atiende con amor desinteresado. Los seres humanos pueden caer fácilmente en una especie de autocomplacencia cuando creen haber cumplido fielmente con sus deberes; pero no progresan en su desarrollo espiritual y, en su mayoría, no quieren saber nada del hecho de que su propósito terrenal es algo más que simplemente crear una vida terrenal estable.... incluso si, exteriormente, su estilo de vida parece estar en orden.

Si tan solo considerarais que podríais liberaros de todos vuestros deberes mañana mismo, y que entonces seríais juzgados según vuestra madurez espiritual.... y no cómo hayáis moldeado vuestra vida terrenal. Si considerarías que todos los deberes también pueden ser cumplidos por otros seres humanos, pero que el trabajo en el alma debe ser realizado por cada ser humano para sí mismo, y de hecho durante su vida terrenal.... No puede ser liberado de este trabajo. Por lo tanto, además de cumplir con su deber, debe practicar obras desinteresados de amor; tiene que hacer más libremente desde su interior, y el amor siempre debe impulsarlo a hacerlo. Solo entonces hará un verdadero uso de la vida terrenal, solo entonces corresponderá a Mi voluntad, y se transformará a sí mismo, es decir, su propio ser.... de vuelta a su ser primordial.

No es en absoluto un fracasado en este mundo, porque su alma seguirá progresando en su desarrollo. Solo entonces aprovechará plenamente la fuerza vital de la que dispone durante su vida terrenal, pero la cual tiene que renunciar en el momento de la muerte, y que pasará al más allá completamente impotente, a menos que haya adquirido previamente fuerza vital a través de obras de amor en la Tierra. Mientras aún posea fuerza vital, no la apreciará debidamente, pero tener que entrar al más allá en un estado completamente muerto finalmente le hará consciente de lo que ha perdido y de lo miserable que se encuentra ahora en comparación con su vida terrenal, donde podía crear y actuar con su fuerza vital.

Y por lo tanto, debe usar principalmente su fuerza vital para obrar en el amor, porque solo así puede aumentar su fuerza y adquirir bienes imperecederos.... mientras que todos los bienes terrenales son transitorios, y el ser humano mismo ni siquiera puede determinar la duración de tiempo en el que pueda disfrutarlos. Ya el día siguiente puede arrebatárselo todo.... Pero quien usa su fuerza vital para obrar en el amor nunca necesita tener tales pensamientos ni preocupaciones.... Puede renunciar a su vida terrenal cada día, y aun así será abundantemente bendecido y comenzará con fuerza la verdadera vida en el reino espiritual; no habrá perdido nada, sino que obtendrá un gran beneficio....

Por lo tanto, ningún ser humano jamás debe jactarse del cumplimiento de su deber, pues esto también puede ser evidencia de un amor equivocado; puede inducir a un ser humano a pensamientos erróneos, de modo que se conforme consigo mismo y ya no considere necesario hacer nada más. Yo exijo más de vosotros si deseáis entrar en una vida que jamás podréis perder.... Debéis transformaros irrevocablemente en amor, y por lo tanto, vuestra vida en la Tierra debe demostrar actos de amor desinteresados, solo entonces caminaréis en Mi voluntad, y solo entonces adquiriréis bienes imperecederos....

amén

Plichtsvervulling is niet voldoende

U zult niet mogen geloven, gerechtvaardigd te zijn voor Mij, wanneer u uw aardse leven alleen met aardse plichten vult, welke u weliswaar gewetensvol tracht na te komen, maar waarvan de vervulling uw ziel geen enkele zegen oplevert. Want alles wat u aards doet heeft een zekere eigenliefde als reden, wanneer het vrijwillig wordt gedaan, ofwel, er worden eisen aan u gesteld, die u weer uit egoïstische beweegredenen vervult, wanneer u er niet toe wordt gedwongen. Al deze “plichtsvervullingen” mogen niet worden verwisseld met ware onbaatzuchtige naastenliefde, die niets voor zichzelf wil, maar steeds alleen zou willen helpen en gelukkig maken. Plichtsvervulling is een zekere drang tot zelfbehoud, het doet er niet toe of de mens zelf of zijn naaste verwanten er hun voordeel mee doen. Maar het zal steeds alleen maar een aards voordeel zijn, de ziel zal er weinig of niet van profiteren, tenzij verplichtingen ook belangeloos worden uitgevoerd, dat dus de mens wel beroepsmatig zekere plichten heeft te vervullen, die hij in ontbaatzuchtige liefde nakomt. De mensen kunnen makkelijk in een soort zelfingenomenheid terecht komen, wanneer ze geloven hun plichten trouw te hebben vervuld. Maar in hun geestelijke ontwikkeling komen ze geen stap verder; willen meestal ook niets ervan weten, dat het doel van hun aardse leven een andere is, dan zich alleen maar een geregeld leven op aarde te verschaffen, ofschoon naar buiten toe de manier van leven van de mens in orde lijkt te zijn.

Als u er maar eens aan zou willen denken, dat u al de volgende dag van al uw plichten vrij kunt zijn, maar dat u dan beoordeeld zult worden naar de rijpheid van uw ziel, niet naar hoe u zich uw aardse leven vorm hebt gegeven. Wanneer u eraan zou willen denken, dat elke plichtsvervulling ook door andere mensen verricht kan worden, maar dat het werk aan de ziel ieder mens voor zichzelf moet verrichten en wel gedurende de tijd van zijn leven aarde. Van deze arbeid kan hij niet worden ontslagen. Dus moet hij naast de plichtsvervulling zich oefenen in onbaatzuchtige werkzaamheid uit liefde, hij moet vrij uit zichzelf meer doen en steeds moet de liefde hem daartoe aanzetten, dan pas benut hij het aardse leven ten volle. Dan beantwoordt het aan Mijn Wil. Hij vormt zichzelf - dat wil zeggen zijn wezen - weer om tot zijn oerwezen. Hij is dus geenszins een mislukkeling in deze wereld, want zijn ziel zal voortgaan in haar ontwikkeling. Dan pas benut hij ten volle de levenskracht, die hem tijdens het leven op aarde ter beschikking staat, maar waarvan hij op het ogenblik van de dood afstand moet doen en hij geheel krachteloos overgaat in het rijk hierna, wanneer hij zich niet tevoren geestelijke kracht heeft verworven, door een werkzaam zijn in liefde op aarde. Zolang hij nog in het bezit is van levenskracht, waardeert hij deze niet echt. Maar in volledig dode toestand in het rijk hierna te moeten binnengaan, zal hem pas bewust doen worden van wat hij heeft verspeeld en hoe armzalig hij nu is in vergelijking met het aardse leven, waarin hij kon scheppen en werken met zijn levenskracht.

En daarom moet hij zijn levenskracht voornamelijk gebruiken om werkzaam te zijn in liefde, omdat hij alleen daardoor voor zichzelf zijn kracht vergroot en hij zich onvergankelijke goederen kan verwerven, terwijl alle aardse goederen vergankelijk zijn en de mens zelf niet eenmaal de tijdsduur kan bepalen, waarin hij er zich in mag verheugen. De volgende dag al kan hem alles afnemen, maar nooit hoeft de mens, die zijn levenskracht gebruikt om te werken in liefde, zich ongerust of zorgen te maken. Hij kan elke dag zijn aardse leven kwijt raken, toch zal hij rijk gezegend en vol kracht het eigenlijke leven beginnen in het geestelijke rijk, hij zal niets hebben verloren, integendeel, hij zal een grote winst boeken.

Daarom moet een mens zich nooit beroemen op zijn plichtsvervulling, want die kan ook een bewijs zijn van een verkeerd gerichte liefde. Ze kan de mens ook verkeerd laten denken, zodat hij met zichzelf tevreden is en nóg meer doen niet meer nodig acht. Ik verlang meer van u, als u eenmaal het leven wilt binnengaan, dat u niet meer kunt verliezen. U zult u onherroepelijk moeten veranderen in liefde en daarom moet uw leven op aarde blijk geven van een onbaatzuchtig werkzaam zijn in liefde. Dan pas leeft u naar Mijn Wil en dan pas verwerft u zich goederen, die onvergankelijk zijn.

Amen