• Volver

¿Es la vida terrenal un fin en sí misma o un medio para un fin....?

Caminar por la Tierra como ser humano no tendría ninguna justificación real si fuese meramente un fin en sí mismo.... o más bien, sería difícil para vosotros los humanos encontrar una justificación real al respecto, porque veis con demasiada claridad la gran diversidad de los destinos humanos y surgiría repetidamente dentro de vosotros la pregunta, qué propósito podría resultar de una vida difícil, dolorosa y miserable.

Pero podríais encontrar un respuesta inmediatamente si considerarais la vida no como un fin en sí mismo, sino como un medio para un fin. Si el destino terrenal de cada ser humano fuera el mismo, si la vida terrenal de cada ser humano consistiera en armonía, alegría, despreocupación y felicidad terrenal, apenas diferente de la vida de sus semejantes, entonces tal vez podríais caer en la creencia de que la vida terrenal no tiene un propósito más profundo que el de la vida misma.

Pero tan pronto como lo consideréis seriamente, no estaréis satisfechos con tal explicación.... buscaréis una razón más profunda y seguramente la encontraréis, porque solo se necesita una pregunta vuestra para obtener la respuesta.

Y esta es una pregunta que todos los seres humanos deberían hacerse....Porque realmente no demuestra inteligencia o actividad intelectual correcta cuando un ser humano se contenta con pasar por la vida meramente como un capricho de la creación, pues cualquier ser humano que pretenda ser inteligente difícilmente usaría su tiempo y fuerza para crear cosas que son completamente inútiles.... y no querría verse como una criatura completamente inútil cuyo único propósito consistiría en preservarse a sí mismo.... pero que no puede determinar la duración de su existencia....

¿Es la vida terrenal un fin en sí misma o un medio para un fin?.... Plantear esta pregunta en uno mismo podría ser muy útil para quienes no pueden creer. Vosotros, los humanos, no estáis obligados de ninguna manera a creer ciegamente, porque una fe tan ciega no tiene ningún valor.

Pero podéis usar vuestro intelecto, podéis pensar en todas las direcciones, lo que se requiere de vosotros para creer.... Podéis llegar a un resultado a través de la reflexión que os parezca aceptable, y podéis estar seguros de que todo trabajo mental también es bendecido cuando se dirige a un conocimiento más profundo.... el conocimiento de lo que todavía está oculto para vosotros, los seres humanos, pero que no necesita permanecer oculto para vosotros.

Explorar el propósito de la vida terrenal como ser humano es una cognición innegable, pues pertenece al ámbito de lo indemostrable, pero puede traer felicidad a un ser humano, siempre que la busque con seriedad. Porque surgirán cada vez más preguntas en un ser humano a medida que comprenda que la vida como ser humano es solo un medio para un fin....

Intentará explorar el verdadero propósito y ahora también reconocerá su propia tarea; ya no se contentará solo por la preocupación por la vida terrenal; aprenderá a ver todos los acontecimientos y experiencias como algo que tiene un propósito.... y ahora también encontrará y perseguirá una actitud espiritual que lo satisfaga inmensamente....

(23.04.1958) Sólo con la cognición del propósito de la vida terrenal comienza la vida consciente de un ser humano, porque sólo a partir de ahora su pensamiento se dirigirá hacia un objetivo que busca alcanzar, sólo a partir de ahora tomará los asuntos en sus propias manos para llevar a cabo el trabajo del alma, sólo a partir de ahora los objetivos terrenales pasarán a un segundo plano, aunque podrá dominar también su vida terrenal con la ayuda de Dios, Quien bendice tal actitud hacia la vida, y le revelará continuamente nuevos aspectos que ocupan sus pensamientos y lo llevan a cosas superiores.

Una vida terrenal consciente del propósito jamás puede ser vivida en vano; debe traer éxito espiritual, mientras que un ser humano para quien la vida solo es un fin en sí misma no alcanzará ningún logro espiritual. En cuanto esté dispuesto a amar, surgirán naturalmente preguntas acerca de su verdadero propósito en la vida terrenal, y entonces se producirá una transformación de pensamiento.

Pero si le falta la voluntad de amar.... lo cual suele ser el caso de aquellos que aún no han reconocido el propósito de la vida terrenal.... entonces no se puede hablar de un desarrollo ascendente; entonces el ser humano permanece en el estado de su alma tal como estaba al principio de su encarnación; entonces la existencia terrenal será pasada completamente en vano; entonces se ha desperdiciado una gran gracia que podría haberle traído el mayor éxito....

Pero para cada ser humano es posible llegar a esta cognición de que camina sobre la Tierra con un propósito, porque cada ser humano dispone de la capacidad de pensar, porque puede sopesar un pensamiento frente a otro y, por lo tanto, él mismo es capaz de formar su propio juicio.

Y tras una seria reflexión, seguramente llegaría a esa cognición, porque también puede reconocer en la creación de la naturaleza una cierta finalidad dentro de un orden jurídico, que también tendría que aplicar a sí mismo, como la obra más desarrollada de la creación.... de lo contrario, poseería realmente una forma de pensar muy limitada, una visión que no puede calificarse como inteligente....

El ser humano puede ganar la cognición del propósito de la vida terrenal; de lo contrario no se le podría exigir ninguna responsabilidad de cómo ha aprovechado esta vida terrenal. Esta responsabilidad es negada por quienes se niegan a reconocer un propósito en la vida terrenal; sin embargo, existen bastantes evidencias en la naturaleza de que no se puede infringir las leyes de la naturaleza, el orden divino, sin sufrir consecuencias y por lo tanto, el ser humano también debe aceptar un cierto orden, él mismo debe sentirse incluido en esa ley de orden....

Por lo tanto, no puede formar su vida arbitrariamente sin ninguna responsabilidad hacia Aquel Que creó todo, sino que debe esforzarse por adaptarse a la ley del orden divino. Debe reconocer a un Legislador, y entonces también se sentirá responsable ante Él.

Si este Legislador no es reconocido, y el ser humano se siente libre de toda responsabilidad hacia un Señor, entonces obviamente está todavía bajo un poder opuesto a Dios, porque este poder siempre tratará de influir al ser humano de tal manera que la vida terrenal no le traiga ningún progreso, que toda creencia en un propósito y objetivo se desvanezca, para que ese mismo poder pueda retenerlo para sí mismo nuevamente durante tiempos eternos....

amén

DA LI JE ŽIVOT NA ZEMLJI SAM PO SEBI CILJ ILI SREDSTVO DO CILJA....

Život ljudskog bića na Zemlji ne bi imao stvarnog razloga ako bi bio ništa drugo osim sam po sebi cilj .... Drugim riječima, vi ljudi bi našli teškim otkriti stvarni razlog za njega budući možete jasno vidjeti golemu razliku između ljudskih sudbina i neprestano bi ispitivali svrhu teškog, otužnog, jadnog života. Ipak mogli bi pronaći trenutan odgovor da ste gledali na život ne kao na cilj sam po sebi nego kao na sredstvo do cilja. Ako bi sudbina svake osobe bila ista, ako bi se život svakog ljudskog bića sastojao od sklada, nikakvih problema, zadovoljstava i svjetovne sreće, jedva se razlikujući od života drugih ljudi, onda bi vi zasigurno mogli vjerovati da nema nikakve dublje svrhe za zemaljski život osim samog (življenja) života. Ali čim vi ozbiljno promislite u svezi toga vi nećete biti zadovoljni sa ovim objašnjenjem.... vi ćete tražiti dublji razlog i sigurno ćete ga pronaći budući je jedino potrebno pitanje s vaše strane kako bi vam se dao odgovor. I sva ljudska bića bi sebe trebala pitati ovo pitanje.... jer doista ne ukazuje na inteligenciju ili razumsku aktivnost ako je osoba zadovoljena doživjeti život samo kao hir Stvoritelja. Svaka osoba koja za sebe tvrdi kako je inteligentna jedva da bi potrošila svoje vrijeme i napor stvarajući sasvim beskorisne stvari.... niti bi on sebe želio smatrati za jedno potpuno beskorisno stvorenje sa jedinom svrhom da sebe održava.... bez da je sposoban odrediti dužinu njegovog postojanja....

Da li je zemaljski život sam po sebi cilj ili sredstvo do cilja?.... Moglo bi biti vrlo korisno za nekoga kome nedostaje vjere postaviti ovo pitanje. Od vas ljudi se ni u kojem slučaju ne očekuje da imate slijepu vjeru, jer takva slijepa vjera nije od nikakve vrijednosti. Ali vi možete iskoristiti vašu inteligenciju, vi možete sagledati sa svih strana ono što se od vas zahtijeva vjerovati. Ozbiljna misao vas može voditi do prihvatljivog rezultata, i možete počivati sigurni da će takav mentalni napor biti blagoslovljen ako je primjenjen na stjecanje velikog uvida.... na znanje o onome što je i dalje skriveno od vas ljudi ali što ne treba ostati skriveno od vas. Otkriti svrhu zemaljskog života kao ljudskog bića je jedan takav uvid, budući spada u oblast nedokazivog, ali može unatoč tome biti nagrađujuće za osobu ako on to istinski želi. Jer čim on shvati da je ljudski život samo sredstvo do cilja, rastuće više pitanja će se pojaviti u njemu. On će pokušati otkriti istinsku svrhu i onda također postati svjestan njegovog vlastitog zadatka, on više neće biti zadovoljan time da jedino brine brigu oko zemaljskog života, on će naučiti gledati na sve kao odlučeno od strane svrhe.... I onda će pronaći i slijediti duhovni stav koji će ga kompletno zadovoljiti....

Svjestan život ljudskog bića jedino započinje kada on razumije svrhu zemaljskog života. Budući će onda njegove misli smjerati spram cilja kojeg će pokušati ostvariti. Jedino onda će on sam nastojati započeti poboljšavati njegovu dušu; jedino onda će zemaljske aktivnosti ići u pozadinu, premda će on također biti sposoban nadzirati njegov zemaljski život uz pomoć Boga, Koji će blagosloviti ovaj pristup životu i opetovano učiniti nove aspekte pristupačnim za njega što će ga nagnati razmišljati i voditi ga do uspona. Jedan zemaljski život u svjesnosti o svrsi nikada ne može biti življen uzalud; on mora rezultirati u duhovnom napretku, dok osoba koja gleda na život kao na cilj sam po sebi neće postići nikakvu duhovnu prednost. Čim je on voljan ljubiti, pitanja u svezi stvarne svrhe života na Zemlji će se također pojaviti i onda će se njegovo razmišljanje također promijeniti. Međutim, ako je on nevoljan ljubiti.... što je obično slučaj sa onima koji još nisu prepoznali svrhu života.... ne može se govoriti o višem razvoju, čovjekova duša ostaje kakva je bila na početku njegovog utjelovljenja, život na Zemlji će biti uzaludan i onda će ogroman blagoslov, koji je mogao rezultirati u najvećoj nagradi, biti izgubljen.... Ali svako ljudsko biće može doći do shvaćanja da on živi na Zemlji za svrhu budući svako ljudsko biće ima sposobnost razmišljati, budući on može uspoređivati mišljenja i prema tome je sposoban formirati njegovo vlastito mišljenje.

A pri ozbiljnom promišljanju on bi definitivno došao do tog uvida, budući može prepoznati izvjesnu svrhu zakonskog reda unutar stvaranja koju bi također trebao primjeniti na sebe samog.... ili bi imao vrlo ograničen kapacitet razmišljanja, jedan stav koji bi se teško mogao nazvati inteligentnim. Ljudsko biće može doći do shvaćanja kako postoji svrha zemaljskog života ili se on ne bi mogao smatrati odgovornim za to kako je iskoristio ovaj zemaljski život. Ljudi koji ne žele prepoznati svrhu zemaljskog života u stvari niječu ovu odgovornost, ali dovoljno dokaza u prirodnom stvaranju može biti pronađeno da se nijedan prirodan zakon, nijedan Božanski red, ne može prekršiti bez posljedica. Stoga ljudsko biće može također prihvatiti izvjestan red za sebe samog; on također mora osjetiti dio ovog zakona reda. Stoga on ne može samovoljno oblikovati njegov život bez ikakve odgovornosti spram Boga, Koji je stvorio sve, nego on treba pokušati poduprijeti zakon Božanskog reda. On treba priznati Zakonodavca, i onda će se on također osjećati odgovornim ovom Zakonodavcu. Ako ovaj Zakonodavac nije priznat, onda se ljudsko biće neće osjećati odgovornim Gospodaru; onda je on sasvim jasno i dalje u vlasti Bogu-protivne sile, koja uvijek nastoji utjecati na osobu tako da njegov zemaljski život neće biti od koristi, da bilo koje vjerovanje u svrhu i cilj zemaljskog života iščezava, tako da ga ova sila može iznova čvrsto držati jedno beskrajno dugo vrijeme.

AMEN