• Volver

La bendición de la enfermedad.... Muerte súbita – Gracia....

Es un factor esencial en la vida terrenal que seáis conscientes de la tarea que tenéis que realizar como seres humanos. Recordad siempre que la vida en sí misma no tiene importancia, que no se trata de que el cuerpo ejerce todas sus funciones y esté bien, sino que se trata únicamente del alma que habita en el cuerpo, y que todas las capacidades físicas deben ser usadas para el bien del alma, para que pueda salir de su estado lamentable y alcanzar el objetivo que se ha puesto a lo espiritual.

El alma puede incluso madurar mucho más rápido en un cuerpo enfermo, siempre que el ser humano tome en serio su tarea terrenal. Y si el ser humano siempre considera su cuerpo únicamente como el recipiente que el alma necesita para su desarrollo posterior, y busca preservar, nutrir y fortalecer este recipiente solo por esa razón, entonces vive su vida conscientemente y entonces tampoco necesita temer que su cuerpo falle antes de que el alma haya alcanzado su grado de madurez posible.

En cambio, la situación es diferente para los seres humanos que no tienen ningún sentido de responsabilidad hacia su alma.... Estos seres humanos pueden estar en condiciones físicas inusualmente buenas y perder la vida inesperadamente porque no recuerdan su alma y, por lo tanto, no muestran ningún desarrollo mayor, de modo que la existencia en esta Tierra es completamente sin sentido y sin propósito, y por lo tanto, el alma se ve privada de su caparazón exterior para que aún pueda tener la oportunidad de ascender en la otra vida.

La salud del cuerpo es un don de gracia tan grande que debe ser apreciado, pero no en un sentido terrenal y material, sino para la Salvación del alma.... Un cuerpo enfermo, sin embargo, es igualmente una gracia para el ser humano que no se cierra al flujo de la gracia de Dios.... Porque es, por así decirlo, una barrera puesta por Dios contra el mundo.... Hace que sea más fácil para el ser humano vencer al mundo, y se da una gran ayuda al alma.

Sin embargo, el ser humano tiene que someterse conscientemente a la voluntad de Dios y considerar la fragilidad de su cuerpo como un don de la gracia, porque, en última instancia, no es la vida física, sino la vida del alma, el propósito de vuestro camino terrenal como ser humano. Y, por lo tanto, solo el alma del ser humano que conoce su verdadero propósito y desea cumplirlo madurará. Pues Dios le ayudará en todo sentido en el progreso de su alma, y esto a menudo incluye dificultades o sufrimientos físicos, que deben verse como medios de purificación, pero no como castigos u obstáculos para alcanzar el objetivo.

Y la hora está predeterminada para cada ser humano cuando parte de esta Tierra.... porque Dios conoce la voluntad de cada individuo desde la eternidad, y también sabe lo que un alma aún puede lograr en la Tierra y de qué manera está más en riesgo.... de modo que una llamada desde la mitad de la vida también debe verse como una gracia. Quien considere la vida terrenal meramente como un fin en sí mismo no podrá comprender que un Dios-Creador permita que las vidas humanas sean destruidas cuando aún no se espera la hora natural de la muerte.... Pero Él sabe acerca de la voluntad de cada ser humano de ganarse la vida para su alma. Y también sabe qué es lo que beneficia a cada alma individual. Solo el conocimiento y la fe en el propio propósito terrenal, tiene que tener el ser humano, entonces la mayor angustia de su alma se resuelve, porque entonces el ser humano también se esforzará por ayudarla a vivir.

El mundo, sin embargo, es el mayor enemigo del alma.... Y es una gracia especial de Dios cuando busca proteger el alma del mundo, cuando crea obstáculos para el ser humano, para rendirle homenaje.... Entonces también se puede hablar de una “bendición de la enfermedad”, que es un gran obstáculo para algún ser humano que quiere vivir según la voluntad de Dios y a menudo es todavía demasiado débil como para resistir las tentaciones que le amenazan por parte del mundo. Porque Dios es el Amor, y el amor ayuda siempre al débil para no caiga en peligro.... Pero los seres humanos a menudo malinterpretan el amor de Dios, pero quien se esfuerza hacia Él también puede saberse seguro en Su amor.... Puede confiar en que todo está bien, lo que Dios permite que le suceda a un ser humano....

amén

BLAGOSLOV BOLESTI.... IZNENADNI POZIV - MILOST

Biti svjestan zadatka kojeg vi kao ljudi trebate ispuniti u zemaljskom životu je važan činbenik. Znajte uvijek da ovaj život nikako nije važan sam po sebi, dakle ne radi se o tome da tijelo izvršava sve svoje funkcije i da se osjeća izvrsno, već se ustvari radi o duši koja je nastanjena u tijelu i tako sve tjelesne sposobnosti trebaju biti [[is]]korištene za dobrobit duše, kako bi ona izašla iz svog bijednog stanja i postigla svoj cilj, koji je duhovne prirode.

Duša može čak daleko brže sazrijevati u bolesnom tijelu, pod pretpostavkom da čovjek svoj zemaljski zadatak shvati ozbiljno. I ako tada čovjek svoje tijelo uvijek doživljava samo kao posudu koju duša treba za svoj daljnji razvoj, i ako se samo zbog toga trudi održati tu posudu, njegovati je i činiti je otpornijom, onda on svoj život živi s[[a]]vjesno, i onda se ne mora bojati da će mu tijelo otkazati prije nego je duša dostigla moguću joj zrelost.

Međutim drukčiji je slučaj kod onih ljudi koji prema svojoj duši nemaju nikakav osjećaj odgovornosti.... Oni fizički mogu biti u izvrsnom stanju i iznenadno izgubiti život, jer ne vode brigu o svojoj duši i zato ne postižu napredak, tako da im je postojanje na ovoj planeti skroz bez smisla i svrhe, zbog čega je duši onda oduzet vanjski omotač, kako bi u onostranom carstvu još imala mogućnost napredovati prema gore.

Tjelesno zdravlje je toliki/takav jedan dar milosti da ga se treba iskoristiti, ali ne u svjetovno-materijalnom smislu, već za dobrobit duše.... Ali i bolesno tijelo je isto tako milost za čovjeka koji se ne zatvara pred tokom Božje milosti.... jer takvo tijelo je istovremeno i od Boga čovjeku prema svijetu postavljeni branik.... Čovjeku je time olakšano prevladavanje svjetovnoga čime je duši pružena velika pomoć. No, čovjek se mora svjesno prikloniti Božjoj volji i nemoć svoga tijela smatrati darom milosti, jer na kraju krajeva, ne fizički život, nego život duše je predmet/razlog/svrha čovjekovog dolaska na ovaj svijet. I zbog toga će sazreti jedino duša onog čovjeka koji je svjestan svog stvarnog zadatka i koji će ga ispunjavati.... Jer njemu će na svaki način od strane Boga biti pružena pomoć za duševni napredak, a u to često spadaju i stanja muke ili fizičke patnje, koja onda moraju biti smatrana sredstvima za pročišćavanje, a ne kaznom ili preprekom pri postizanju cilja.

I svakom čovjeku je određen/suđen trenutak za odlazak sa ove zemlje.... jer Bog od vječnosti poznaje volju svakog pojedinca i On zna što čovjekova duša na zemlji još može postići, a i na koji je način ugrožena.... tako da iznenadan o-poziv iz života mora isto biti smatran milošću. Tko smatra kako je jedino zemaljski život svrha [[= krajnji cilj postojanja]], neće ni moći razumjeti kako Bog i Tvorac dopušta da se uništavaju ljudski životi, u slučajevima u kojima još nije kucnuo njihov prirodni čas.... Ali On poznaje i volju svakog čovjeka za postizanjem duševnog života. I On isto zna što je svakoj pojedinačnoj duši od koristi.

Čovjek mora imati jedino ovo znanje i vjeru u svoj zemaljski zadatak, tada je njegova duša pošteđena najveće nevolje, jer tada će se čovjek truditi pomoći joj da se domogne života. Ali svijet je najveći neprijetelj duše.... I posebna je milost Božja kad On dušu pokušava saèuvati, stvarajući čovjeku prepreke [[pri]] njegovom udvaranju/dodvoravanju svijetu.... Dakle, tada se može govoriti o ‘blagodati bolesti’, koju takva jedna prepreka predstavlja ponekim ljudima koji žele živjeti po Božjoj volji i koji su često još slabi oduprijeti se kušnjama koje im prijete od strane svijeta.

Jer Bog je ljubav, i ljubav neprestano pomaže slabome da ne dođe u opasnost.... Ali ljudi često ne prepoznaju Božju ljubav, pa ipak, tko Mu stremi može znati kako je zakriljen Njegovom ljubavlju.... može vjerovati da je dobro što god Bog dozvoli da se čovjeku dogodi.

AMEN