• Volver

El libre albedrío del hombre Jesús....

El ser humano Jesús tuvo que morir en la cruz por los pecados de Sus semejantes, pues sin Su muerte no había Redención para ellos de su pecado. Pero Él llevó a cabo la obra de Redención en el libre albedrío. Nadie Le ha obligado a hacerlo. Por lo tanto, como ser humano tuvo que recorrer un camino terrenal en el que Él Se unificó completamente con la Divinidad Eterna, es decir, Él tuvo que vivir una vida de amor y a través de amor unificarse con el Amor Eterno.

Su vida en la Tierra fue dura y dolorosa, pues Él conocía Su misión. También la conocía, porque Su ser era puro amor, y también sabía acerca de todo lo que estaba por venir y, por lo tanto, también sabía acerca de Su amargo sufrimiento y muerte. Consideró Su vida como un tormento insoportable hasta el final, pero perseveró.... Ciertamente Le habría sido posible negarse; no habría tenido por qué temer la coacción de Dios, pues Su voluntad era respetada como lo de cualquier otro ser humano.... pero en su amor y sabiduría reconoció el estado terrible de Sus semejantes y que no había escapatoria de eso, porque los seres humanos mismos no eran lo suficientemente fuertes como para liberarse de las ataduras del adversario de Dios.

Y la debilidad de la humanidad Le conmovió y Le impulsó a llevar a cabo una obra de Redención como solo se había llevado a cabo una vez, por amor a la humanidad sufriendo. El amor en Él era tan profundo, que Lo impulso a Su decisión de ofrecerse a Sí Mismo a Dios como sacrificio expiatorio, para que los seres humanos podían librarse de su gran culpa de pecado y pudieran regresar al Padre de nuevo, Quien anhela a Sus hijos y, por lo tanto, también aceptó el sacrificio de Jesús.

El libre albedrío movió a Jesús cuando, gracias a Su amor, se dio cuenta de la miseria en la que se encontraba la humanidad.... Solo entonces se dio cuenta de Su misión, solo entonces.... cuando el libre albedrío en el ser humano se había decidido.... Él reconoció que Dios Mismo lo había elegido como caparazón para llevar a cabo la obra de Redención en Él, y entonces también sabía acerca de todo el camino a la cruz que era su suerte en la vida terrenal. Y no se dejó desanimar de este conocimiento; Él camino conscientemente entre los seres humanos y les enseño para que, a través de una vida justa de amor, aprendieron a reconocer a Él y a Aquel, Que estaba oculto en Él....

Pero precisamente este camino consciente hacia la cruz aumento el nivel de sufrimiento que había soportado por la humanidad, pues él sabía acerca de todos sus dolores y sufrimientos que Le aguardaban, y a menudo se sentía obligado a abstenerse de ello, y en virtud de Su libre albedrío a no tomar el camino hasta el final.... Pero solo por un breve tiempo, pues el amor que sentía por Sus hermanos esclavizados era más fuerte, y este amor determinó Su voluntad de perseverar hasta el final y de pasar a través de todos los sufrimientos y dolores hasta su agonizante muerte en la cruz, pero que luego fue coronado por Su gloriosa resurrección y ascensión....

Jesús no fue impulsado por la fuerza, Él realizó la obra de Redención en el libre albedrío, pero estaba lleno de amor, y ese amor fue la fuerza motriz de Su obre de Misericordia. El amor era Dios, y por eso Dios sufrió la muerte en la cruz en Jesús. Él realizó la obra de expiación para la humanidad, Él tomó sobre Sí la culpa y la redimió. Redimió al mundo del pecado y de la muerte....

amén

SLOBODNA VOLJA COVJEKA ISUSA…

Covjek Isus je morao umrijeti na Križu zbog krivnje grijeha Njegovih bližnjih, buduci bez smrti na Križu ne bi bilo otkupljenja njihove krivnje. Ali, on je u slobodnoj volji ostvario otkupljujuce djelo, On ni sa jedne strane nije bio prisiljen na to.... I zato je On morao preci zemaljski put kao covjek, u kojem se On u potpunosti pridružio vjecnom Božanstvu, odnosno, On je morao voditi život Ljubavi i kroz Ljubav Sebe sjediniti s vjecnom Ljubavi. Njegov zemaljski put je bio težak i mukotrpan, jer je On znao za Svoju misiju, On je takoder znao, buduci je Njegovo bice bilo cista Ljubav, o svemu što je vec bilo i što je moralo doci, pa je tako On znao i o Svojoj gorkoj patnji i umiranju, On je sagledao Svoj život sve do kraja Njegove prevelike muke. Ali, On je izdržao.... Njemu je uistinu bilo sasvim moguce Sebe uskratiti, On se nije trebao bojati nikakve prisile od Boga, buduci je Njegova volja bila poštovana kao ona svakog drugog covjeka… ali u Svojoj Ljubavi i Svojoj mudrosti, On je zapazio užasno stanje Njegovih bližnjih, i da otuda nije bilo nikakvog izlaza, jer ljudi sami nisu bili dovoljno snažni da se oslobode iz okova Božjeg protivnika. A, slabost covjecanstva Ga je ganula i potakla Ga na djelo milosrda, koje je bilo ostvareno samo jednom, iz Ljubavi prema trpecem covjecanstvu. Ljubav u Njemu je bila tako duboka, da Ga je nagnala na Njegovu odluku, da ponudi Sebe Samoga Bogu, kao žrtvu pomirenja (namirenja, poravnanja), da bi ljudi postali slobodni od njihove velike krivnje grijeha, i opet se mogli vratiti Ocu, Koji je cežnjivo išcekivao Svoju djecu, i Koji je stoga takoder prihvatio žrtvu covjeka Isusa. Slobodna volja je ponukala covjeka Isusa kada je, zahvaljujuci Svojoj Ljubavi, prepoznao u kakvoj bijedi se našlo covjecanstvo.... Tek tada je postao svjestan Svoje misije, tek tada… kada se slobodna volja u covjeku odlucila… On je prepoznao da je Bog Sam izabrao Njega Sebi za omotac (cahuru, ljusku), kako bi u Njemu ostvario djelo Otkupljenja, i onda je On takoder znao o cijelom Križnom putu, koji je bio Njegova sudbina u zemaljskom životu. Nije se dao zaplašiti (ustuknuti) pred ovim znanjem, On je svjesno hodao medu ljudima i poducavao ih, tako da se oni, kroz ispravan život Ljubavi, ucine dostojnima djela Otkupljenja, tako da oni kroz ispravni život Ljubavi, Njega nauce prepoznati, i Onoga, Koji se sklonio (krio) u Njemu… Ali, upravo je ovaj svjesni put prema Križu, uvecao mjeru patnje, koju je On uzeo na Sebe zbog covjecanstva, buduci je On znao o svim Svojim bolima i patnjama koje su Ga cekale, i On se cesto osjecao ponukanim da od toga odustane, i da, zahvaljujuci Svojoj slobodnoj volji, ne prode put do kraja… Ali, uvijek samo kratko vremena, buduci je Ljubav u Njemu za Njegovu porobljenu bracu bila snažnija, i Ljubav je odlucila (odredila) Njegovu volju da izdrži do kraja, i prode kroz sve patnje i boli sve do Njegove mucne smrti na Križu, koja je potom medutim, bila okrunjena Njegovim proslavljenim uskrsnucem i uzašašcem (uznesenjem).... Covjek Isus nije bio natjeran, On je u slobodnoj volji ostvario djelo Otkupljenja, ali je bio pun Ljubavi, i Ljubav je u Njemu bila pokretacka snaga za Njegovo djelo milosrda.... Ljubav je medutim, bila Bog, i tako je Bog u Isusu pretrpio smrt na Križu, On je za covjecanstvo ostvario djelo pomirenja (naknade, ispaštanja, okajanja, poravnanja), On je uzeo na Sebe krivnju i nadoknadio ju (namirio, iskupio)… On je otkupio svijet od grijeha i smrti.

AMEN