• Volver

Refugio en Jesús....

Ninguna alma que se aferra a Jesucristo, que pide ayuda al divino Redentor contra su enemigo, puede perderse. Porque esta alma acepta a Jesucristo, y Él la arrebatará de su adversario fortaleciendo su voluntad para que recurra continuamente a Él y se libere del enemigo. Pero para que ahora un ser humano recorra el camino hacia Jesucristo, también debe conocer la obra de Misericordia que el hombre Jesús realizó.... tiene que saber acerca de su pecado original y sus consecuencias, y la necesidad de reconocer a Jesucristo como Dios y Redentor....

Probablemente, la mayoría de los seres humanos poseen este conocimiento, pero no todos han tomado una posición al respecto. Y este último punto es necesario para que un ser humano tome conscientemente el camino a la cruz. Mientras este conocimiento permanezca meramente formal, mientras un ser humano aún no haya comprendido lo que significa ser un confesor de Jesucristo, tampoco tendrá ningún efecto sobre él; permanecerá atado al poder del adversario, seguirá sin ser redimido, pues el divino Redentor Jesucristo sigue siendo un concepto vacío para el ser humano, Él es solo un nombre para él, pero no un Salvador vivo para su alma.

Sin embargo, para cada ser humano puede ser reconfortante pensar que solo tiene que entregarse a Jesucristo, que solo tiene que pedirle a Él que le salve del poder del enemigo.... y que esta oración seguramente será respondida porque de testimonio de la voluntad humana de escapar del enemigo y regresar a Dios, algo para lo cual el ser humano es demasiado débil si no recibe la ayuda de Jesucristo. Pero esta ayuda debe solicitarse conscientemente. Y esto también requiere el reconocimiento consciente de Jesús como Hijo de Dios y Redentor del mundo, en Quien Dios mismo descendió a la Tierra para redimir a los seres humanos. Por lo tanto, todos los seres humanos deben tomar conocimiento de Él, y por lo tanto, debe ser proclamado en todo el mundo....

Su viaje terrenal, Su camino en el amor, Su amargo camino de sufrimiento y Su sufrimiento agonizante y muerte en la cruz, debe quedar grabado vivo en el corazón de los seres humanos, pues no solo basta el conocimiento muerto al respecto, si ni siquiera el ser humano lo permite que cobre vida en sus pensamientos para comprender la magnitud de su propia culpa, por la que Jesús soportó tan terrible sufrimiento, para expiarla. El ser humano tiene que reconocer su propia gran culpa y anhelar ser liberado de ella; solo entonces acudirá voluntariamente a Él y, arrepentido, pedirá perdón, Le pedirá a Él que se haga cargo de su debilidad y le libere del poder de quien una vez causó su apostasía. Y su súplica no será en vano, pues para eso Jesús vino al mundo: para redimir a los caídos, para salvar a los desafortunados que son demasiado débiles para liberarse solos, y que, por lo tanto, necesitan la ayuda de Jesucristo....

amén

NAĆI PRIBJEŽIŠTE U ISUSU....

Ni jedna duša ne može zastraniti [[ili ‘izgubiti se’]] ako prebiva uz Isusa Krista, ako zatraži Božanskog Iskupitelja da joj pomogne protiv njezina neprijatelja [[Sotone]]. Jer ta duša prihvaća Isusa Krista i On će ju oteti od protivnika time što će osnažiti dušinu volju, tako da će se okrenuti ka Njemu i sebe opet i iznova odvojiti od protivnika. Ali kako bi čovjek krenuo stazom ka Isusu Kristu on mora znati za djelo milosrđa kojeg je Isus Krist, čovjek, ostvario.... on mora znati za njegov izvorni grijeh i njegove posljedice i za nužnost priznavanja Isusa Krista kao Boga i Iskupitelja.... U cjelosti, ljudi će doista imati ovo znanje ali svi oni nisu o njemu još formirali mišljenje. A potonje je nužno ako će ljudsko biće svjesno krenuti stazom ka križu. Jer sve dok to ostane formalno znanje, sve dok samo ljudsko biće nije ni malo razmišljalo o tome što znači ispovijediti/priznati [[ili ‘izjasniti se za’]] Isusa Krista, on će ostati zakovan od strane protivnikove moći, on će i dalje biti neiskupljen, budući će Božanski Iskupitelj Isus Krist za njega i dalje biti beznačajan koncept, On će biti tek ime ali ne živi Spasitelj njegove duše. No svaki se čovjek može utješiti činjenicom kako on jedino treba sebe uručiti Isusu Kristu, kako on jedino treba apelirati Njemu da ga izbavi od neprijateljeve moći.... i ovaj će zahtjev doista biti udovoljen budući će on svjedočiti o čovjekovoj volji da izbjegne potonje i vrati se k Bogu, za što bi samo ljudsko biće bilo preslabo da mu Isus Krist ne podari Njegovu pomoć. Međutim, ova se pomoć mora svjesno zatražiti. A to zahtjeva svjesno priznavanje Isusa kao Sina Božjega i Iskupitelja svijeta, u Kojem je Bog Osobno sišao na Zemlju kako bi iskupio čovječanstvo. Otud Njega svi ljudi na Zemlji moraju zamjetiti, i time On mora biti proglašavan diljem svijeta.... Njegov napredak na Zemlji, Njegov život ljubavi, Njegova gorka staza patnje i Njegova mučna bol i smrt na križu moraju živo biti utisnuti u ljudska srca, jer mrtvo znanje o tome nije dovoljno ako mu čovjek ne dopusti oživjeti u njegovim mislima kako bi odmjerio veličinu njegove vlastite krivnje, da okaje/ispašta za ono zbog čega je Isus otrpio užasnu patnju.... Ljudsko biće mora shvatiti njegovu vlastitu ogromnu krivnju i žudjeti biti oslobođen od nje, jedino onda će on dobrovoljno krenuti stazom ka Njemu i sa grizodušjem moliti za oproštaj, on će Mu apelirati da se pobrine za Njegovu slabost i oslobodi ga od sile onog koji je jednom prouzročio njegov pad.... I on mu neće apelirati uzalud, jer On je došao na svijet kako bi iskupio pale, kako bi spasio nesretnike, koji su preslabi da bi sami sebe oslobodili i prema tome potrebuju pomoć Isusa Krista.

AMEN